மேட்ச் ஆனது மனசு! 😍 1

visibility 7

star படைப்பை ரேட் செய்யுங்கள்

மேட்ச் ஆனது மனசு! 😍

அத்தியாயம் ❤️‍🩹 1

சென்னையின் நட்சத்திர விடுதியான ‘லீலா பேலஸ்’ அன்று வழக்கத்தை விடவும் கூடுதல் வெளிச்சத்தில் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது. அந்தப் பிரம்மாண்ட கட்டிடத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் மல்லிகைப்பூ மணமும், மங்கள வாத்தியங்களின் மெல்லிய நாதமும் கமழ்ந்து கொண்டிருக்க, மேற்குப் பகுதியிலோ மேற்கத்திய இசையின் துள்ளலும், வண்ண விளக்குகளின் அணிவகுப்புமாக இரு வேறு உலகங்கள் ஒரே கூரையின் கீழ் சங்கமித்திருந்தன.

கிழக்குப் பகுதியிலிருந்த ‘தர்பார்’ அரங்கின் வாயிலில், ‘மாங்கல்யம் மேட்ரிமொனி – ஏழாம் ஆண்டு வெற்றிக் கொண்டாட்டம்’ என்ற பொன்னிற எழுத்துக்கள் பாரம்பரியத் தோரணையுடன் வரவேற்றன. ஏழு ஆண்டுகளில் இருபதாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட திருமணங்களை வெற்றிகரமாக நடத்தி முடித்த பெருமையுடன், அந்த அரங்கத்தின் நடுநாயகமாக நின்றிருந்தான் வியான் ஆதித்யன்.

அடர் நீல நிறக் கோர்ட் சூட்டில், ஆறடி உயரத்திற்குக் குறையாத கம்பீரத்துடன், அளவாகத் திருத்தப்பட்ட தாடியும், கூர்மையான கண்களுமாக நின்றிருந்தவனைப் பார்ப்பவர்களின் விழிகள் ஒரு கணம் நிலைகுத்தித்தான் போயின.

இருபத்தொன்பது வயதிலேயே தொழில்துறையில் தனக்கென ஒரு தனி சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்கியவன். ஆந்திராவைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட குடும்பம் என்றாலும், தலைமுறைகளாகச் சென்னையிலேயே வேரூன்றிவிட்டதால் தமிழும் தெலுங்கும் அவனது இரு கண்களாக இருந்தன.

அவனது அருகில் நின்றிருந்த நண்பனும், நிறுவனத்தின் பங்குதாரனுமான நகுலேஷ், தன் கைப்பேசியில் எதையோ பார்த்துவிட்டு மெல்லத் தொண்டையைச் செருமினான்.

“மச்சான்… நம்ம ஃபங்ஷன் முடிஞ்சதும் நேரா வெஸ்ட் பிளாக்கில் நடக்குற ‘யங் அச்சீவர்ஸ்’ அவார்ட் ஃபங்ஷனுக்கு போகணும். ஆனா, அங்கே ஒரு சின்னப் பிரச்சனை…” என்றான் நகுலேஷ் தயக்கத்துடன்.

வியான் தன் கைக்கடிகாரத்தைச் சரிசெய்து கொண்டே, “என்னடா பிரச்சனை? அவங்க டைம் எதும் மாத்திட்டாங்களா?” என்று கேட்டான். அவனது குரலில் ஒரு கம்பீரமான ஆளுமை இழையோடியது.

“டைம் எல்லாம் மாறலடா. ஆனா, இன்னைக்கு நம்ம ஹோட்டல்லயே இன்னொரு ஈவென்ட்டும் நடக்குதுல்ல… அந்த ‘ஸ்பார்க் டேட்டிங்’ ஆப்-ஓட ஃப்ரோகிராம்! அதோட பவுண்டரும் இன்னைக்கு அதே ஃபங்ஷனுக்கு வர்றாங்களாம்… ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே மேடையில தான் அவார்ட் தரப் போறாங்களாம்” என்றான் நகுலேஷ்.

‘ஸ்பார்க் டேட்டிங்’ என்ற பெயரைக் கேட்டதுமே வியானின் புருவங்கள் சுருங்கின. அவனது முகத்தில் அப்பட்டமான வெறுப்புத் தெரிந்தது.

“ஏமிட்டிரா இது? மேரேஜ் ரெண்டு குடும்பங்கள், ரெண்டு மனசுங்க சம்பந்தப்பட்ட புனிதமான விஷயம். அதை விட்டுட்டு, காபி குடிக்கப் போறோம், பிடிக்கலைன்னா அடுத்த வாரமே பிரேக்கப் பண்ணிட்டு வேற ஆளைத் தேடுறோம்னு ஊரைக் கெடுத்துட்டு இருக்கிற ஒரு டேட்டிங் கம்பெனியையும், நம்ம ‘மாங்கல்யம்’ நிறுவனத்தையும் ஒரே தராசுல வைப்பாங்களா? அஸ்ஸலு பாலேது! (சுத்தமா நல்லாயில்ல!)” என்றான் வியான் எரிச்சலுடன்.

“டேய் வியான், கூல்டா! உனக்குப் பிடிக்காட்டியும் இப்போ இருக்குற பசங்க மத்தியில அந்த ‘ஸ்பார்க்’ ஆப் தான் டிரெண்டிங்ல இருக்கு… சும்மா ஸ்டேஜ்ல போய் உன் ஈகோவைக் காட்டி எதையாவது பேசி வைக்காதே… இன்னைக்கு உங்க அம்மா வேற வந்திருக்காங்க, ஞாபகம் இருக்கட்டும்..” என்று நகுலேஷ் எச்சரித்தான்.

அப்போதுதான் பட்டுப்புடவை சரசரக்க அங்கே வந்தார் வியானின் தாயார் மாலினி தேவி. முகத்தில் எப்போதும் தவழும் புன்னகையும், நெற்றியில் பெரிய குங்குமப் பொட்டுமாக வந்தவர், மகனின் தோளைத் தட்டினார்.

“என்னரா கண்ணா, முகத்தை ஏன் இப்படி உர்ருன்னு வச்சிருக்கே? அங்கே பாரு, நீ சேர்த்து வச்ச ஜோடிங்க எல்லாம் உன்னைப் பார்த்துப் பெருமையாப் பேசிட்டு இருக்காங்க… ஆனா, பெத்த தாயான எனக்குத்தான் என் கொடுக்குக்கு எப்போ கல்யாணம் ஆகும்னு கவலையா இருக்கு” என்றார் மாலினி தேவி, தெலுங்கு வாசம் மாறாத தமிழில்.

நகுலேஷ் உடனே சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு, “ஆன்ட்டி, நீங்க வேற! ஊருக்கே ஜாதகம் பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிற நம்ம வியானுக்கு, இன்னும் மனசுக்குப் பிடிச்ச பொண்ணு சிக்கலையாம். அவரு போட்டு வச்சிருக்கிற கண்டிஷன் லிஸ்ட்டைப் பார்த்தா, கடவுளே நேர்ல வந்து வரன் தேடினாலும் கிடைக்காது!” என்று போட்டுக் கொடுத்தான்.

“அதானே பார்த்தேன்! டேய் வியான், நீ ரொம்ப பர்ஃபெக்ட்டா இருக்கணும்னு நினைக்காதேடா… வாழ்க்கையில கொஞ்சம் தப்பு பண்றதும், சண்டை போடுறதும்தான்டா அழகு… சீக்கிரம் ஒரு நல்ல பொண்ணாக் காட்டு, இல்லன்னா நானே உன் கம்பெனி டேட்டாபேஸ்ல இருந்து ஒரு பொண்ணைத் தூக்கிட்டு வந்துடுவேன்!” என்று செல்லமாக மிரட்டிவிட்டு நகர்ந்தார் மாலினி.

வியான் லேசான புன்னகையுடன் தலையைக் கோதிக் கொண்டான். அவனுக்குக் காதல் மீது வெறுப்பில்லை; சொல்லப்போனால், காதலின் மீது அளவுகடந்த மரியாதை வைத்திருந்தான். ஆனால், ‘ஒருத்தியைத் தேர்ந்தெடுத்தால் ஆயுளுக்கும் அவள் மட்டும்தான்’ என்ற அவனது கொள்கைக்குப் பொருந்தும் பெண் இன்னும் அவனது கண்ணில் படவில்லை என்பதுதான் உண்மை.

அதே நேரம், விடுதியின் மேற்குப் பகுதியிலிருந்த ‘கிளப் அரங்கம்’ இளமைத் துள்ளலில் நிரம்பி வழிந்தது. சிவப்பு மற்றும் வெள்ளை நிற பலூன்கள் மிதக்க, ‘ஸ்பார்க் (Spark) – காதலைக் கொண்டாடுவோம்!’ என்ற நியான் விளக்குகள் மின்னிக் கொண்டிருந்தன.

அந்தக் கூட்டத்தின் நடுவே, இளஞ்சிவப்பு நிற டிசைனர் புடவையில், நவீனமும் அழகும் ஒருங்கே இணைய, வண்ணத்துப்பூச்சியைப் போலச் சுற்றி வந்து கொண்டிருந்தாள் மித்ரான்வி.

இருபத்தாறு வயது. சுருண்டு விரிந்த கூந்தலும், பேசும்போதே சேர்ந்து சிரிக்கும் கயல் விழிகளும், கன்னத்தில் விழும் சிறிய குழியுமாகப் பார்ப்பவர்களைத் தன் பக்கம் ஈர்க்கும் காந்தம் அவள். அவளது துடுக்குத்தனமும், யாருக்கும் வளைந்து கொடுக்காத தைரியமும்தான் ‘ஸ்பார்க்’ நிறுவனத்தின் ஆணிவேர்.

“ஏய் மித்ரா! இங்கே என்ன பண்ணிட்டு இருக்க? இன்னும் பத்து நிமிஷத்துல ஃபங்ஷன் ஆரம்பிக்கப் போகுது… வா, போகலாம்!” என்றபடி அவளது கையைப் பிடித்து இழுத்தாள் தியாஷினி.

மித்ரான்வியின் உயிர்த் தோழியும், நிறுவனத்தின் நிர்வாகப் பொறுப்பாளருமான தியாஷினி எப்போதும் ஒரு பரபரப்புப் பட்டாசு.

மித்ரான்வி தன் கையிலிருந்த மைக்கை ஒரு பணியாளரிடம் கொடுத்துவிட்டு, “அதுக்குள்ள ஏன்டி இப்படிப் பறக்குற? இங்க ‘மாங்கல்யம் மேட்ரிமொனி’ ஓனரும் வர்றாராம்ல? பத்துப் பொருத்தம் பார்த்து, ஜாதகக் கட்டத்தை வச்சு மனுஷங்களைக் கட்டிப் போடுற அந்த அங்கிள் யாருன்னு பார்க்க வேண்டாமா?” என்றாள் குறும்பு கொப்பளிக்கும் குரலில்.

தியாஷினி தலையில் அடித்துக் கொண்டாள். “அடியேய்! அவரு ஒண்ணும் அங்கிள் இல்லடி. வியான் ஆதித்யன், வயசு இருபத்தொன்பதுதான் ஆகுது! பிசினஸ் மேகசின் கவர்ல எல்லாம் அவரோட போட்டோவைப் பார்த்துட்டுப் பாதிப் பொண்ணுங்க மயங்கிக் கிடக்குறாங்க… நீ என்னடான்னா அங்கிள்னு சொல்ற!”

“ஹலோ மேடம்! எவ்வளவு அழகா இருந்தாலும் சரி, ‘காதல்னா கல்யாணத்துலதான் முடியணும், அதுவும் குடும்பம் பார்த்து வைக்கிறதா இருக்கணும்’னு பழைய பஞ்சாங்கம் பாடுற யாரா இருந்தாலும் என் கண்ணுக்கு பூமர் அங்கிள்தான்!” என்றாள் மித்ரான்வி தோளைக் குலுக்கி.

அப்போது அங்கே வந்த அவளது தந்தை சேதுராமன், மகளின் பேச்சைக் கேட்டு மென்மையாகச் சிரித்தார்.

“மித்ரா குட்டி, உன்னோட கருத்து உனக்குச் சரின்னா, அவரோட கருத்து அவருக்குச் சரிம்மா… மேடையில போய் உன்னோட வழக்கமான வால்தனத்தைக் காட்டி வம்பு இழுத்துட்டு வராதே…” என்றார் கனிவாக.

மித்ரான்வி தன் தந்தையின் கன்னத்தைக் கிள்ளி, “ப்பா… உங்க பொண்ணு எவ்வளவு சமத்துன்னு உங்களுக்கே தெரியும்ல? நானாப் போய் எந்த வம்பும் இழுக்க மாட்டேன்.. ஆனா, வந்த வம்பை விலைக்கு வாங்காம விடவே மாட்டேன்!” என்று கண்ணடித்துவிட்டு, தியாஷினியுடன் விருது வழங்கும் பிரதான அரங்கத்தை நோக்கி நடந்தாள்.

‘யங் பிசினஸ் ஐகான்ஸ்’ விருது விழா அரங்கம் தொழிலதிபர்களாலும், ஊடகவியலாளர்களாலும் நிரம்பியிருந்தது.

முன்வரிசையில் வியானும் நகுலேஷும் அமர்ந்திருக்க, அவர்களுக்கு நேர் எதிர் வரிசையில் மித்ரான்வியும் தியாஷினியும் வந்து அமர்ந்தனர். தற்செயலாகத் திரும்பிய வியானின் பார்வை, கலகலவெனச் சிரித்துக் கொண்டே தன் கூந்தலை ஒதுக்கிவிட்ட மித்ரான்வியின் மீது விழுந்தது.

ஒரு நொடி… ஒரே ஒரு நொடிதான்!

அவளது அந்தக் களங்கமில்லாத சிரிப்பும், மின்னும் கண்களும் வியானின் இறுக்கமான மனதிற்குள் ஏதோவொரு மெல்லிய அதிர்வை ஏற்படுத்தின. யார் இவள்? இந்த விழாவிற்கு வந்திருக்கும் ஏதேனும் ஒரு நடிகையா? என்று அவன் யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, மேடையிலிருந்து தொகுப்பாளரின் குரல் ஒலித்தது.

“இப்போது, உறவுகளை இணைக்கும் பாலமாகத் திகழும் இரண்டு இளம் சாதனையாளர்களை மேடைக்கு அழைக்கிறோம்! பாரம்பரிய முறையிலான திருமணத் தேடலில் முதலிடம் வகிக்கும் ‘மாங்கல்யம் மேட்ரிமொனி’ நிறுவனர் திரு. வியான் ஆதித்யன் மற்றும் நவீன காலக் காதலின் அடையாளமாகத் திகழும் ‘ஸ்பார்க் டேட்டிங்’ நிறுவனத்தின் நிறுவனர் செல்வி. மித்ரான்வி!”

கைத்தட்டல்கள் அரங்கத்தைப் பிளக்க, வியான் அதிர்ச்சியுடன் எழுந்து நின்றான். சற்று முன் தான் ரசித்த அந்தப் பெண்ணா ‘ஸ்பார்க் டேட்டிங்’ நிறுவனத்தின் உரிமையாளர்? அவனது முகத்திலிருந்த மென்மை மறைந்து, உடனடியாக அந்தத் தொழில்முறை கம்பீரமும் லேசான ஆணவமும் குடியேறின.

மறுபுறம், மேடையேறிய மித்ரான்வியும் வியானைப் பார்த்துச் சற்றே திகைத்தாள். ‘ஓ… இவர்தான் அந்த மேட்ரிமொனி கிங்-ஆ? ஆள் பார்க்க சினிமா ஹீரோ மாதிரிதான் இருக்கான், ஆனா மூஞ்சில ஏன் ஒரு கிலோ இஞ்சியைத் தின்ன மாதிரி இவ்வளவு உர்ருன்னு வச்சிருக்கான்?’ என்று மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டவள், உதட்டளவில் ஒரு சவாலான புன்னகையைத் தவழவிட்டாள்.

இருவரும் விருதுகளைப் பெற்றுக்கொண்ட பிறகு, தொகுப்பாளர் சும்மா இல்லாமல் கொளுத்திப் போட ஆரம்பித்தார்.

“இங்கே இரண்டு துருவங்கள் நின்று கொண்டிருக்கிறீர்கள். திரு. வியான், உங்களைப் பொறுத்தவரை காதல் மற்றும் திருமணம் என்றால் என்ன? இன்றைய இளைஞர்களுக்கு நீங்கள் என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?” என்று மைக்கை வியானிடம் நீட்டினார்.

வியான் மைக்கை வாங்கிக் கொண்டு, ஒரு முறை மித்ரான்வியை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தான். பின்னர் கூட்டத்தை நோக்கித் தன் ஆழமான குரலில் பேசத் தொடங்கினான்.

“என்னைப் பொறுத்தவரை காதல்ங்கிறது சும்மா பொழுதுபோக்குக்காகத் தேடிக்கிற விஷயம் இல்ல… ஒருத்தரைத் தேர்ந்தெடுத்துட்டா, அவங்களோட நிறை குறைகளோட ஏத்துக்கிட்டு, வாழ்நாள் முழுக்க அவங்க கையைப் பிடிச்சுப் பயணிக்கிறதுதான் உண்மையான காதல்… இன்னைக்குப் பிடிச்சிருக்கு, நாளைக்குப் போர் அடிச்சிருச்சுன்னு ஆப்-ல ஸ்வைப் பண்ணிட்டுப் போறதுக்குப் பேரு காதல் கிடையாது.. அது வெறும் தற்காலிக ஈர்ப்பு!” என்றான் அழுத்தமாக.

அரங்கில் பலத்த கைத்தட்டல் எழுந்தது. கீழே அமர்ந்திருந்த நகுலேஷ், “ஆரம்பிச்சுட்டான்டா… இன்னைக்குச் சம்பவம் உறுதி!” என்று தலையில் கை வைத்தான்.

அவனுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்த தியாஷினியோ, “உங்க ஃப்ரண்ட்-க்கு கொழுப்பு கொஞ்சம் அதிகம்தான் போல? இப்போ பாருங்க, எங்க மித்ரா என்ன பண்ணப் போறான்னு!” என்று நகுலேஷைப் பார்த்து முறைத்தாள்.

“ஹலோ மேடம், எங்க வியான் உண்மையைத்தானே சொன்னான்? இதுல என்ன தப்பு?” என்று நகுலேஷ் பதிலுக்குச் சண்டைக்கு வர, கீழே அவர்களுக்குள் தனிப் போர் தொடங்கியது.

மேடையிலோ, மித்ரான்வி மிகவும் கூலாகத் தன் கையிலிருந்த விருதை இடது கைக்கு மாற்றிவிட்டு, தொகுப்பாளரிடமிருந்து மைக்கை வாங்கினாள். அவளது கண்கள் நேராக வியானின் கண்களைச் சந்தித்தன.

“மிஸ்டர் வியான் ஆதித்யன் ரொம்ப அழகாப் பேசினார்…” என்று அவள் தொடங்கும்போதே, அவளது குரலில் இருந்த நக்கல் வியானுக்குப் புரிந்தது.

“ஆனா, ஒரு சின்னத் திருத்தம்! வாழ்நாள் முழுக்க ஒருத்தர் கூடவே வாழணும்ங்கிறது நல்ல விஷயம்தான்… ஆனா, அந்த ஒருத்தர் நமக்குப் பொருத்தமானவரா, நம்மளோட உணர்வுகளைப் புரிஞ்சிக்கிறவரான்னு பழகிப் பார்க்காமலேயே, வெறும் ஜாதகத்தையும் சொத்து மதிப்பையும் மட்டும் வச்சுக்கிட்டுக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறதுக்குப் பேரு காதல் இல்ல… அது ஒரு பிசினஸ் டீல்!” என்றாள் மித்ரான்வி பளீரென்று.

வியானின் தாடை இறுகியது. அவனது கோபம் கண்களில் தெரிந்தது. ஆனாலும் மித்ரான்வி நிறுத்தவில்லை.

“காதல்ங்கிறது ஒரு தடவை தாலி கட்டிட்டா முடிஞ்சு போற கடமை கிடையாது… ஒருத்தரை ஒருத்தர் புரிஞ்சுக்கிட்டு, அவங்க சுதந்திரத்துக்கு மதிப்புக் கொடுத்து, தினமும் புதுசா காதலிக்கிறதுதான் உண்மையான காதல்! பூட்டுப் போட்டுப் பூட்டி வைக்கிறதுக்குக் காதல் ஒண்ணும் கஜானா இல்ல மிஸ்டர் வியான்!” என்று அவள் முடித்தபோது, அரங்கின் இளைய பட்டாளம் விசிலடித்துக் கைத்தட்டியது.

தொகுப்பாளர் நிலைமை விபரீதமாவதை உணர்ந்து, மைக்கை வாங்க முயன்றார். ஆனால் வியான் தன் கையிலிருந்த மைக்கை விடவில்லை. ஒரு அடி மித்ரான்வியை நோக்கி எடுத்து வைத்தவன்,

“தினமும் புதுசா காதலிக்கிறதுன்னா, தினமும் புதுசு புதுசா ஆளை மாத்துறதுன்னு அர்த்தமா மிஸ் மித்ரான்வி? பொறுப்பே இல்லாம சுத்துறதுக்குப் பேரு சுதந்திரம் கிடையாது!” என்றான் சுளீரென்று.

மித்ரான்வியின் முகம் கோபத்தில் சிவந்தது. அவளும் ஒரு அடி முன்னால் வந்து, “மனசு ஒத்துப் போகாத ரெண்டு பேரை, ‘சமூகம் என்ன சொல்லும்’ங்கிற பயத்துக்காக ஆயுசுக்கும் ஒரே வீட்டுக்குள்ள அடைச்சு வைக்கிறதுக்குப் பேரும் திருமணம் கிடையாது மிஸ்டர் வியான்!” என்றாள் பதிலுக்கு.

மேடையிலேயே இருவரும் அனல் பறக்கப் பேசிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து கேமராக்களின் பிளாஷ் வெளிச்சம் விடாமல் மின்னியது.

தொகுப்பாளர் ஒருவழியாக இருவரிடமும் நன்றி கூறி விழாவை முடித்து வைத்தார்.

மேடையிலிருந்து கீழே இறங்கி வரும்போது, பின்னாலேயே வந்த வியான், “மேடையில நாலு பேர் கைத்தட்டுறாங்கன்னு எதையாவது பேசாதீங்க மிஸ் மித்ரான்வி… உங்க ‘ஸ்பார்க்’ வெளிச்சம் எல்லாம் கொஞ்ச நாளைக்குத்தான்… நிலைச்சு நிக்கிறது எப்பவும் பாரம்பரியம்தான்!” என்றான் அதிகாரத் தொனியில்.

மித்ரான்வி நின்று, நிதானமாகத் திரும்பி அவனை ஏற இறங்கப் பார்த்தாள்.

“ஓஹோ! அப்படியா மிஸ்டர் மேட்ரிமொனி? உங்க பாரம்பரியக் கோட்டைக்குள்ள என்னைக்காவது ஒரு நாள் இந்தக் காதல் கிறுக்கி புகுந்து, உங்க விதிமுறைகளை எல்லாம் தலைகீழா மாத்திக் காட்டுறேனா இல்லையான்னு பொறுத்திருந்து பாருங்க!” என்று சவால் விட்டுவிட்டு, தன் புடவைத் தலைப்பை அழகாகச் சுழற்றியபடி நடந்து சென்றாள்.

அவள் செல்வதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த வியானின் கைகள் கோபத்தில் முஷ்டியாக மடங்கின.

“ஏன்டா நகுல்… இவளுக்கு எவ்வளவு திமிர் பார்த்தியா? நேத்து முளைச்ச கம்பெனி வச்சிருக்கிற இவ, என்கிட்டயே சவால் விடுறாளா? இனிமே என் வாழ்க்கையில இவ முகத்துலயே முழிக்கக் கூடாதுடா!” என்றான் வியான் பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு.

ஆனால் விதி அங்கே நின்று சிரித்துக் கொண்டிருந்தது. நாளை காலையிலேயே அவளது முகத்தில்தான் அவன் முழிக்கப் போகிறான் என்பதும், அவனது

ஒழுங்கான வாழ்க்கையை அவள் தலைகீழாகப் புரட்டிப் போடப் போகிறாள் என்பதும் அப்போது அவனுக்கு தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை!

*******

மேட்ச் ஆகுமா இரு மனங்கள்?

பொருத்திருந்து பார்ப்போம்!