• The opinions expressed within the content are solely the author’s and do not reflect the opinions and beliefs of the website or its affiliates.

உன்மேல் காதல்தான் காதலே _ 13

Dear Writers, இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள், mspublications1@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலிலோ சைட் அட்மினின் (smteam) தனி செய்தியிலோ தொடர்பு கொள்ளவும்.தளத்தில் கதைகளை பதிவது எப்படி- விளக்கம்

Nanthalala

அமைச்சர்
SM Exclusive
Joined
Jul 1, 2019
Messages
3,037
Reaction score
4,502
Location
Coimbatore
ஹாய் பிரெண்ட்ஸ் 🌺🌺🌺

கதையின் அடுத்த பகுதியை பதிந்து விட்டேன் 😍

கதையின் போக்கு எப்படி இருக்கிறதது ஃப்ரெண்ட்ஸ். கதையைப் படித்து விட்டு உங்கள் கருத்துக்களை சொல்லுங்க ஃப்ரெண்ட்ஸ் 💐💐💐



IMG-20231007-WA0009.jpg

13

சிவலிங்கம் வீட்டு வாசலில் தன் வண்டியை நிறுத்தினான் விஜி.

எதற்கு அழைத்தார் என்று இன்னும் தெரியவில்லை. அதை ஃபோனில் கேட்பது மரியாதைக் குறைவாகப் பட்டது. அவர் ஒன்றும் நினைக்க மாட்டார்தான். ஆனால் அவனுக்கு அப்படிக் கேட்க விருப்பம் இல்லை.


அரண்மனை போன்ற வீடு எல்லாம் இல்லை. பெரிய ஓட்டு வீடு. தனி வீடாக இருந்தது. வீட்டின் இரு புறமும் பெரிய அளவில் தோட்டம் அமைத்து இருந்தார்.

அவர் நினைத்து இருந்தால் மாளிகை போல வீடு கட்டி இருக்கலாம். ஆனால் அது அவருக்கு பிடித்தம் இல்லை.

சிவலிங்கத்திற்கு இந்த ஓட்டு வீட்டு முற்றத்தில் இலகு நாற்காலியில் அமர்ந்து சுற்றிலும் கமழும் தென்றலை அனுபவித்துக் கொண்டு தேனீர் அருந்துவது அத்தனை இன்பம்.

அதை அவர் பல முறை அவனிடம் சொல்லியும் இருக்கிறார்.

ஆனால் வீடு அடிக்கடி பராமரிப்பும் மரமத்தும் செய்து கொண்டு இருக்க வேண்டும்.

அதற்கு ஆகும் செலவில் நல்ல ஆர்.சி கட்டிடடம் கட்டி விடலாம். ஆனால் அவருக்கு இதுதான் பிடித்தம்.


சிவலிங்கம் தோட்டத்தில் அதிசய அபூர்வ வகை செடி கொடிகளை காணலாம்.

இதெல்லாம் தேவியின் கைவண்ணம்.

விஜி கேட்டைத் திறந்து வீட்டினுள் செல்ல,


இனிய பாடல் ஒன்று அவன் காதை வந்து அடைந்தது.




இளமை நாட்டியச் சாலை........
இயற்கை பூமகள் சோலை
நீலநிறச் சேலையில் வானம்
பச்சைநிறச் சேலையில் பூமி
நதிகளின் வண்ணம் நடமிடும் அன்னம்
நாடக மேகங்கள் தாலாட்டும் தேன்கிண்ணம்
இளமை நாட்டிய சாலை....
இயற்கை பூமகள் சோலை.......

செல்போனில் பாடலை ஒலிக்கவிட்டு அதைக் கேட்டுக் கொண்டே தோட்டப் பணிகளில் ஈடுபட்டு இருந்தார் சிவலிங்கம்.

விஜி போய் நின்று “ ஐயா” என்று குரல் கொடுக்கவும் சிரித்துக் கொண்டே கையில் இருந்த செடி வெட்டும் கத்தரிக்கோலை அதில் இருந்த வெட்டப்பட்ட இலைகளைத் தடவி சுத்தம் செய்தபடி வந்தார் சிவலிங்கம்.

கேட் திறக்கும் சத்தத்திலேயே விஜி வரவை உணர்ந்து விட்டார் சிவலிங்கம்.

அவன் அழைப்பதற்குள் அவன் முன் போய் நிற்க நினைத்தும் செடி கொடிகளை அவசரமாகக் கடக்க முடியவில்லை அவருக்கு.

மகள் ஆசையாகக் கொண்டு வந்து வைத்து வளர்க்கும் தாவரங்கள் அல்லவா?

இவற்றைப் பராமரிப்பு செய்வதற்கும் தேவி விரும்ப சிவலிங்கம் மறுத்து விட்டார்.

“ உன் கவனம் படிப்பில் இருக்கணும். செடி உன் விருப்பம். அதைக் கொண்டு வந்து வைத்ததோடு முடி. மேற்கொண்டு நான் பார்த்துக்கறன். அப்பப்போ வந்து இதெல்லாம் எப்படி வளர்ந்து இருக்குன்னு பார்த்தா போதும் “ என்று திட்டவட்டமாக சொல்லி விட்டார்.

அவருக்கும் இந்த தாவரங்கள் மீது அத்தனை அன்பு உண்டுதான்.

வெட்டி வேர், நாகவல்லி, தங்க அரளி, சேஞ்சிங் ரோஸ், மந்தாரை, மரநெல்லி, கற்பூரவள்ளி, என்று கலந்து கட்டி அணைத்து விதமான செடிகளுடன் தக்காளி, மிளகாய், வெண்டை, முள்ளங்கி ஒன்றா காய்கறிகளும் உண்டு அங்கே.

“ வாப்பா விஜி. சாப்டியா? வா. உட்காரு. தேவிமா விஜி தம்பிக்கு ஜுஸ் கொண்டு வா” என அன்புடன் வரவேற்று அப்படியே மகளுக்கு ஒரு வேலையும் கொடுத்தார்.

“ சாப்பாடு இருக்கட்டும் ஐயா. எதுக்கோ வரச் சொன்னீங்களாம். என்ன ஐயா. என்ன வேலை? சொல்லுங்க உடனே முடிச்சிடலாம்” என பவ்வியமாக சொன்னான் விஜி.

பின்தங்கிய கிராமத்தில் இருந்து வந்த அவனுக்கு ஆதரவு கொடுத்து அவன் மீது அத்தனை நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் சிவலிங்கம் மீது மரியாதையுடன் கூடிய பக்தியே உண்டு விஜிக்கு.

“ நீ முதல்ல உக்காருப்பா. “ புன்னகையுடன் சொல்லிவிட்டு செடிகளுக்கு தண்ணீர் பாய்ந்து கொண்டு இருந்த ஹோஸ் பைப் எடுத்து கை கால்களைக் கழுவிக் கொண்டார்.

பின்பு அங்கேயே ஒரு கொடியில் தொங்கிக் கொண்டு இருந்த காசிக் துண்டை எடுத்துத் துடைத்துக் கொண்டே அவரும் அவரது இலகு நாற்காலியில் அமர்ந்தார்.


இதற்குள் தேவி கொடுத்துவிட்ட எலுமிச்சை சாறு வேலையாள் மூலம் வந்தது.

எடுத்துக் கொள் என்பதாக அவர் பார்க்கவும் டக்கென்று எடுத்துக் குடித்துவிட்டு டம்பலரை கீழே வைத்தான் விஜி.


தானும் ஒரு டம்பளர் ஜூசை எடுத்துக் கொண்ட சிவலிங்கம்,
ஸ்டுடியோ, ஏ டூ இசட் கல்யாண கான்ட்டிராக்ட் பற்றி சிறிது நேரம் பேசினார்.

பின்பு,
“ விஜி, தேவிமா படிப்பு முடிந்துது. அடுத்து அவளுக்குக் கல்யாணம் பண்ணலாம்னு இருக்கேன் “ என அமைதியாக சொன்னார்.

“ சரிங்க ஐயா” என்பதுடன் நிறுத்திக் கொண்டான் விஜி.

இது அவரது சொந்த விசயம். இதை அவராக சொன்னாலும் அதை பற்றிய பிற விபரங்களை ஆவலாகக் கேட்பது சரியில்லை என்பது போல அவன் அமைதியாக இருந்தான்.


விஜியை கூர்ந்து பார்த்த சிவலிங்கம்,

“ வேற ஒன்னும் இல்லை. தேவிமாவுக்கு ஒரு நல்ல இடத்தில இருந்து வரன் வந்து இருக்கு. மாப்பிள்ளை இந்த மாவட்டம் தான். ஆனா இந்த ஊர் இல்லை.


அவரோட பழக்க வழக்கம் எல்லாம் ஓரளவு கேள்விப்பட்டு இருக்கேன். நல்ல பையன்தான். ஆனா தேவிமா ஒத்துக்க மாட்டிக்கிறா. அவளுக்கு இப்போதான் சொன்னேன்.

காலையில நம்ம ஸ்டுடியோ வந்திருந்தா. அப்போவே இந்த பேச்சு வந்து இருந்தா உன்னையும் கூடவே இங்க கூட்டிட்டு வர சொல்லி இருப்பேன்.

ஜஸ்ட் இப்பதான் அந்தப் பையன் வீட்ல இருந்து அவளைக் கேட்டு ஃபோன் போட்டாங்க.

தேவிமா ஒரே அப்செட். இப்போ எனக்கு என்னன்னா இவளுக்கு அந்தப் பையனை பிடிக்குமா பிடிக்காதான்னு இல்லை. கல்யாணம் பண்ணிக்க ஒத்துக்குவாளா இல்லையான்னு தான்.

கல்யாணம் பண்ணிக்க சம்மதம்னா நான் யாரை காட்டினாலும் சம்மதம் சொல்லுவா. அதுக்கு அவ கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கணுமே?”

தர்மசங்கடத்தில் சற்று நெளிந்த விஜி, “ ஐயா இது உங்க குடும்ப விசயம். இதை என்கிட்ட சொல்லிகிட்டு… அம்மாவுக்கு தெரிஞ்சா வருத்தப்படும்” என்று மெதுவாகச் சொல்லிப் பார்த்தான்.

ஜூசை குடித்து முடித்த சிவலிங்கம், “ அட அதில்லப்பா. இவளுக்கு கல்யாண விசயமா அரவிந்த், நவ்நீத், ஆவுடை எல்லாரும் ஏற்கனவே அவகிட்ட சொல்லிப் பார்த்தோம்.


தாயில்லாப் பொண்ணு. அவகிட்ட இதை எல்லாம் எப்படி பேசன்னே எங்களுக்கு சரியா தெரியலை. “



அவர் சொல்லிக் கொண்டே போக,

“ அதுக்காக அப்படியே விட முடியுமா ஐயா? “

அதிகப்படி என்று தெரிந்தும் தன்னை மீறி கேட்டு விட்டு விஜி நாக்கை கடித்தான்.


“ ஆமா பா. இதுக்கு நான் உன்னைத்தான் நம்பி இருக்கேன்” குண்டைத் தூக்கி தொமால் என்று விஜி தலையில் போட்டார் சிவலிங்கம்.


“ ஐயா!”
அதிர்ந்து நின்றான் விஜி.

“ நான் என்ன ஐயா பண்ணனும்?” தடுமாறி கேட்டான் பயல்.

“அட ஒன்னும் பயப்படாதப்பா. நீ அவகிட்ட கல்யாணம் பண்ணிக்கோன்னு எடுத்து சொன்னா போதும்.” அமர்த்தலாகச் சொன்னார் சிவலிங்கம்.


“ இல்ல ஐயா. நீங்க இத்தனை பேர் இருக்கும் போது என்னைப் போய் இந்த பெரிய வேலையை செய்ய சொல்றது… பாக்க நல்லா இருக்காது ஐயா” பம்மி கொண்டு பதில் பகன்றான் விஜி.


“ அந்த ஈர மண்ணுலாம் உனக்கு எதுக்கு? அவ சின்ன பிள்ளையா படிக்காம விளையாட்டுத் தனமா இருந்தப்போ நீதான் எடுத்துச் சொல்லி படிக்க வச்ச. அப்ப படிக்க ஆரம்பிச்சா, விடாம படிச்சிக்கிட்டே இருந்தா. அவ கைல காலில் விழுந்து படிப்பை நிறுத்தி இருக்கேன்.


ஆக நீ சொன்னா தான் அவளுக்கு உறைக்குது.

அதனால் இப்பவும் நீயே அவகிட்ட கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது குடும்பத்துக்கு நல்லது அப்படி இப்படின்னு நாலு நல்ல வார்த்தை சொல்லுப்பா.


அதைக் கேட்டு அவ மனசு மாறினா உனக்கு கோடி புண்ணியம்.”


நீளமாக சொல்லி விட்டு கெஞ்சுதலாக விஜியை பார்த்தார் சிவலிங்கம்.


‘ ஆத்தீ! இவர் தேரை இழுத்து தெருவுல விட்டுடுவார் போல இருக்கே?


இவர் மேல மரியாதை இருக்கு தான். ஆனா இவர் சொன்னார்னு தேவிமாகிட்ட கல்யாணம் காட்சின்னு பேச ஆரம்பிச்சா அவங்க என்னைத் தோலை உரிச்சு தொங்க போட்டுடுவாங்க.


சொந்த அப்பா, அண்ணாவே சொல்லக் கூடாதாம், சொல்ல முடியாதாம். மூணாவது மனுசன், நான் போய் சொல்லி என்னத்தை சாதிப்பேன்? கேக்கவே நாராசமா இருக்கு.


ஒருவேளை இவர் நம்மளை வச்சு காமடி பண்றாரோ? ‘ ஆராய்ச்சியாக சிவலிங்கத்தை பார்த்தான் விஜி.


அவர் முகத்தை சீரியசாக வைத்து இருக்கவும் இன்னும் குழம்பினான்.

“ ஐயா! நீங்க என்மேல வச்சு இருக்கற நம்பிக்கைக்கு நன்றி ஐயா. ஆனா படிப்பு பத்தி யார் வேணும்னா எடுத்து சொல்லலாம். கல்யாணம் பத்தி பெத்தவங்க பெரியவங்க சொல்றதுதான் சரின்னு உங்களுக்குத் தெரியாதா?” முடிந்த அளவு மறுப்பை வெளிக் காட்டாத குரலில் பவ்வியமாகப் பேசினான் விஜி.


“ ப்ச்! அதெல்லாம் எனக்குத் தெரியும். அவகிட்ட என்னால போராட முடியலை.

உனக்கு தெரியுமா? அவ படிப்பை முடிச்ச நாள் முதலே நான் கல்யாணம் பத்தி சொல்றேன். வீம்பு பண்ணிட்டு இருக்கா.



வீட்ல மத்தவங்களும் சமயம் கிடைக்கும் போது சொல்லிட்டு தான் இருக்காங்க.



தேவிமா கண்டுக்கறதே இல்லை” ஆயாசமாகச் சொன்னார் சிவலிங்கம்.



“ அது சரி… ஆனா இவ்ளோ நாள் விட்டு இன்னிக்கு இதைப் பத்தி என்ன திடீர்னு?”

தயங்கியபடி கேட்டான் விஜி.



“ அட அதுதான் சொன்னேனே? ஒரு நல்ல வரன் வந்து இருக்கு. இப்பதான் ஃபோன் ல விபரம் சொன்னாங்க.


சரிதான். நாம சொல்லித்தான் ஒன்னும் சாதிக்க முடியலை. நீ சொன்னாலாவது காது குடுத்து கேட்கிறாளான்னு பார்த்திருவோம்னு தான் உன்னை வர சொன்னேன்.



நீயானா இத்தனை நேரம் என்னைக் கேள்வி கேட்டு குழப்பி அடிக்கிற?” சடைத்து கொண்டார் சிவலிங்கம்.


“ அப்படி இல்லை ஐயா. எதையும் தெளிவா கேட்டுடனும் இல்லியா? இல்லை நாளை பின்ன நமக்குள்ள சங்கடம் ஆகக் கூடாது இல்லையா?”


தன்மையாக பதில் சொன்னான் விஜி.


“ அதுவும் சரிதான். நீ என்ன பண்ற? இப்படி என்கிட்ட வியாக்கியானமா பேசின மாதிரி அவகிட்டயும் பேசி கல்யாணத்துக்கு சம்மதிக்க வைக்கிற. ஓகே?”


“ சரிங்க ஐயா. ஆனா என்னால முடியாதுன்னு தோணுச்சுன்னா முன் கூட்டியே சொல்லிடுவேன். நீங்க தப்பா நினைக்க கூடாது.


எந்தச் சூழ்நிலையிலும் என்னைச் சந்தேகப்பட மாட்டிங்கன்ற நம்பிக்கையில நீங்க குடுத்த இந்த வேலையை எடுத்துக்கிறன் ஐயா. என்னை ஆசீர்வாதம் பண்ணுங்க” என்று அவர் பாதம் பணிந்தான் விஜி.


குனிந்திருந்த அவன் முதுகை பார்த்து கண் சிமிட்டி சிரித்தார் சிவலிங்கம்.
 




Last edited:

Nirmala senthilkumar

அமைச்சர்
Joined
Jan 25, 2022
Messages
2,579
Reaction score
6,721
Location
Salem
ஹாய் பிரெண்ட்ஸ் 🌺🌺🌺

கதையின் அடுத்த பகுதியை பதிந்து விட்டேன் 😍

கதையின் போக்கு எப்படி இருக்கிறதது ஃப்ரெண்ட்ஸ். கதையைப் படித்து விட்டு உங்கள் கருத்துக்களை சொல்லுங்க ஃப்ரெண்ட்ஸ் 💐💐💐



View attachment 40395

13

சிவலிங்கம் வீட்டு வாசலில் தன் வண்டியை நிறுத்தினான் விஜி.

எதற்கு அழைத்தார் என்று இன்னும் தெரியவில்லை. அதை ஃபோனில் கேட்பது மரியாதைக் குறைவாகப் பட்டது. அவர் ஒன்றும் நினைக்க மாட்டார்தான். ஆனால் அவனுக்கு அப்படிக் கேட்க விருப்பம் இல்லை.


அரண்மனை போன்ற வீடு எல்லாம் இல்லை. பெரிய ஓட்டு வீடு. தனி வீடாக இருந்தது. வீட்டின் இரு புறமும் பெரிய அளவில் தோட்டம் அமைத்து இருந்தார்.

அவர் நினைத்து இருந்தால் மாளிகை போல வீடு கட்டி இருக்கலாம். ஆனால் அது அவருக்கு பிடித்தம் இல்லை.

சிவலிங்கத்திற்கு இந்த ஓட்டு வீட்டு முற்றத்தில் இலகு நாற்காலியில் அமர்ந்து சுற்றிலும் கமழும் தென்றலை அனுபவித்துக் கொண்டு தேனீர் அருந்துவது அத்தனை இன்பம்.

அதை அவர் பல முறை அவனிடம் சொல்லியும் இருக்கிறார்.

ஆனால் வீடு அடிக்கடி பராமரிப்பும் மரமத்தும் செய்து கொண்டு இருக்க வேண்டும்.

அதற்கு ஆகும் செலவில் நல்ல ஆர்.சி கட்டிடடம் கட்டி விடலாம். ஆனால் அவருக்கு இதுதான் பிடித்தம்.


சிவலிங்கம் தோட்டத்தில் அதிசய அபூர்வ வகை செடி கொடிகளை காணலாம்.

இதெல்லாம் தேவியின் கைவண்ணம்.

விஜி கேட்டைத் திறந்து வீட்டினுள் செல்ல,


இனிய பாடல் ஒன்று அவன் காதை வந்து அடைந்தது.




இளமை நாட்டியச் சாலை........
இயற்கை பூமகள் சோலை
நீலநிறச் சேலையில் வானம்
பச்சைநிறச் சேலையில் பூமி
நதிகளின் வண்ணம் நடமிடும் அன்னம்
நாடக மேகங்கள் தாலாட்டும் தேன்கிண்ணம்
இளமை நாட்டிய சாலை....
இயற்கை பூமகள் சோலை.......

செல்போனில் பாடலை ஒலிக்கவிட்டு அதைக் கேட்டுக் கொண்டே தோட்டப் பணிகளில் ஈடுபட்டு இருந்தார் சிவலிங்கம்.

விஜி போய் நின்று “ ஐயா” என்று குரல் கொடுக்கவும் சிரித்துக் கொண்டே கையில் இருந்த செடி வெட்டும் கத்தரிக்கோலை அதில் இருந்த வெட்டப்பட்ட இலைகளைத் தடவி சுத்தம் செய்தபடி வந்தார் சிவலிங்கம்.

கேட் திறக்கும் சத்தத்திலேயே விஜி வரவை உணர்ந்து விட்டார் சிவலிங்கம்.

அவன் அழைப்பதற்குள் அவன் முன் போய் நிற்க நினைத்தும் செடி கொடிகளை அவசரமாகக் கடக்க முடியவில்லை அவருக்கு.

மகள் ஆசையாகக் கொண்டு வந்து வைத்து வளர்க்கும் தாவரங்கள் அல்லவா?

இவற்றைப் பராமரிப்பு செய்வதற்கும் தேவி விரும்ப சிவலிங்கம் மறுத்து விட்டார்.

“ உன் கவனம் படிப்பில் இருக்கணும். செடி உன் விருப்பம். அதைக் கொண்டு வந்து வைத்ததோடு முடி. மேற்கொண்டு நான் பார்த்துக்கறன். அப்பப்போ வந்து இதெல்லாம் எப்படி வளர்ந்து இருக்குன்னு பார்த்தா போதும் “ என்று திட்டவட்டமாக சொல்லி விட்டார்.

அவருக்கும் இந்த தாவரங்கள் மீது அத்தனை அன்பு உண்டுதான்.

வெட்டி வேர், நாகவல்லி, தங்க அரளி, சேஞ்சிங் ரோஸ், மந்தாரை, மரநெல்லி, கற்பூரவள்ளி, என்று கலந்து கட்டி அணைத்து விதமான செடிகளுடன் தக்காளி, மிளகாய், வெண்டை, முள்ளங்கி ஒன்றா காய்கறிகளும் உண்டு அங்கே.

“ வாப்பா விஜி. சாப்டியா? வா. உட்காரு. தேவிமா விஜி தம்பிக்கு ஜுஸ் கொண்டு வா” என அன்புடன் வரவேற்று அப்படியே மகளுக்கு ஒரு வேலையும் கொடுத்தார்.

“ சாப்பாடு இருக்கட்டும் ஐயா. எதுக்கோ வரச் சொன்னீங்களாம். என்ன ஐயா. என்ன வேலை? சொல்லுங்க உடனே முடிச்சிடலாம்” என பவ்வியமாக சொன்னான் விஜி.

பின்தங்கிய கிராமத்தில் இருந்து வந்த அவனுக்கு ஆதரவு கொடுத்து அவன் மீது அத்தனை நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் சிவலிங்கம் மீது மரியாதையுடன் கூடிய பக்தியே உண்டு விஜிக்கு.

“ நீ முதல்ல உக்காருப்பா. “ புன்னகையுடன் சொல்லிவிட்டு செடிகளுக்கு தண்ணீர் பாய்ந்து கொண்டு இருந்த ஹோஸ் பைப் எடுத்து கை கால்களைக் கழுவிக் கொண்டார்.

பின்பு அங்கேயே ஒரு கொடியில் தொங்கிக் கொண்டு இருந்த காசிக் துண்டை எடுத்துத் துடைத்துக் கொண்டே அவரும் அவரது இலகு நாற்காலியில் அமர்ந்தார்.


இதற்குள் தேவி கொடுத்துவிட்ட எலுமிச்சை சாறு வேலையாள் மூலம் வந்தது.

எடுத்துக் கொள் என்பதாக அவர் பார்க்கவும் டக்கென்று எடுத்துக் குடித்துவிட்டு டம்பலரை கீழே வைத்தான் விஜி.


தானும் ஒரு டம்பளர் ஜூசை எடுத்துக் கொண்ட சிவலிங்கம்,
ஸ்டுடியோ, ஏ டூ இசட் கல்யாண கான்ட்டிராக்ட் பற்றி சிறிது நேரம் பேசினார்.

பின்பு,
“ விஜி, தேவிமா படிப்பு முடிந்துது. அடுத்து அவளுக்குக் கல்யாணம் பண்ணலாம்னு இருக்கேன் “ என அமைதியாக சொன்னார்.

“ சரிங்க ஐயா” என்பதுடன் நிறுத்திக் கொண்டான் விஜி.

இது அவரது சொந்த விசயம். இதை அவராக சொன்னாலும் அதை பற்றிய பிற விபரங்களை ஆவலாகக் கேட்பது சரியில்லை என்பது போல அவன் அமைதியாக இருந்தான்.


விஜியை கூர்ந்து பார்த்த சிவலிங்கம்,

“ வேற ஒன்னும் இல்லை. தேவிமாவுக்கு ஒரு நல்ல இடத்தில இருந்து வரன் வந்து இருக்கு. மாப்பிள்ளை இந்த மாவட்டம் தான். ஆனா இந்த ஊர் இல்லை.


அவரோட பழக்க வழக்கம் எல்லாம் ஓரளவு கேள்விப்பட்டு இருக்கேன். நல்ல பையன்தான். ஆனா தேவிமா ஒத்துக்க மாட்டிக்கிறா. அவளுக்கு இப்போதான் சொன்னேன்.

காலையில நம்ம ஸ்டுடியோ வந்திருந்தா. அப்போவே இந்த பேச்சு வந்து இருந்தா உன்னையும் கூடவே இங்க கூட்டிட்டு வர சொல்லி இருப்பேன்.

ஜஸ்ட் இப்பதான் அந்தப் பையன் வீட்ல இருந்து அவளைக் கேட்டு ஃபோன் போட்டாங்க.

தேவிமா ஒரே அப்செட். இப்போ எனக்கு என்னன்னா இவளுக்கு அந்தப் பையனை பிடிக்குமா பிடிக்காதான்னு இல்லை. கல்யாணம் பண்ணிக்க ஒத்துக்குவாளா இல்லையான்னு தான்.

கல்யாணம் பண்ணிக்க சம்மதம் நான் யாரை காட்டினாலும் சம்மதமான் சொல்லுவா. அதுக்கு அவ கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கணுமே?”

தர்மசங்கடத்தில் சற்று நெளிந்த விஜி, “ ஐயா இது உங்க குடும்ப விசயம். இதை என்கிட்ட சொல்லிகிட்டு… அம்மாவுக்கு தெரிஞ்சா வருத்தப்படும்” என்று மெதுவாகச் சொல்லிப் பார்த்தான்.

ஜூசை குடித்து முடித்த சிவலிங்கம், “ அட அதில்லப்பா. இவளுக்கு கல்யாண விசயமா அரவிந்த், நவ்நீத், ஆவுடை எல்லாரும் ஏற்கனவே அவகிட்ட சொல்லிப் பார்த்தோம்.


தாயில்லாப் பொண்ணு. அவகிட்ட இதை எல்லாம் எப்படி பேசன்னே எங்களுக்கு சரியா தெரியலை. “



அவர் சொல்லிக் கொண்டே போக,

“ அதுக்காக அப்படியே விட முடியுமா ஐயா? “

அதிகப்படி என்று தெரிந்தும் பப்னை மீறி கேட்பப்்டு விஜி நாக்கை கடித்தான்.


“ ஆமா பா. இதுக்கு நான் உன்னைத்தான் நம்பி இருக்கேன்” குண்டைத் தூக்கி தொமால் என்று விஜி தலையில் போட்டார் சிவலிங்கம்.


“ ஐயா!”
அதிர்ந்து நின்றான் விஜி.

“ நான் என்ன ஐயா பண்ணனும்?” தடுமாறி கேட்டான் பயல்.

“அட ஒன்னும் பயப்படாதப்பா. நீ அவகிட்ட கல்யாணம் பண்ணிக்கோன்னு எடுத்து சொன்னா போதும்.” அமர்த்தலாகச் சொன்னார் சிவலிங்கம்.


“ இல்ல ஐயா. நீங்க இத்தனை பேர் இருக்கும் போது என்னைப் போய் இந்த பெரிய வேலையை செய்ய சொல்றது… பாக்க நல்லா இருக்காது ஐயா” பம்மி கொண்டு பதில் பகன்றான் விஜி.


“ அந்த ஈர மண்ணுலாம் உனக்கு எதுக்கு? அவ சின்ன பிள்ளையா படிக்காம விளையாட்டுத் தனமா இருந்தப்போ நீதான் எடுத்துச் சொல்லி படிக்க வச்ச. அப்ப படிக்க ஆரம்பிச்சா, விடாம படிச்சிக்கிட்டே இருந்தா. அவ கைல காலில் விழுந்து படிப்பை நிறுத்தி இருக்கேன்.


ஆக நீ சொன்னா தான் அவளுக்கு உறைக்குது.

அதனால் இப்பவும் நீயே அவகிட்ட கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு குடும்பத்துக்கு நல்லது அப்படி இப்படின்னு நாலு நல்ல வார்த்தை சொல்லுப்பா.


அதைக் கேட்டு அவ மனசு மாறினா உனக்கு கோடி புண்ணியம்.”


நீளமாக சொல்லி விட்டு கெஞ்சுதலாக விஜியை பார்த்தார் சிவலிங்கம்.


‘ ஆத்தீ! இவர் தேரை இழுத்து தெருவுல விட்டுடுவார் போல இருக்கே?


இவர் மேல மரியாதை இருக்கு தான். ஆனா இவர் சொன்னார்னு தேவிமாகிட்ட கல்யாணம் காட்சின்னு பேச ஆரம்பிச்சா அவங்க என்னைத் தோலை உரிச்சு தொங்க போட்டுடுவாங்க.


சொந்த அப்பா, அண்ணாவே சொல்லக் கூடாதாம், சொல்ல முடியாதாம். மூணாவது மனுசன், நான் போய் சொல்லி என்னத்தை சாதிப்பேன்? கேக்கவே நாராசமா இருக்கு.


ஒருவேளை இவர் நம்மளை வச்சு காமடி பண்றார் ‘ ஆராய்ச்சியாக சிவலிங்கத்தை பார்த்தான் விஜி.


அவர் முகத்தை சீரியசாக வைத்து இருக்கவும் இன்னும் குழம்பினான்.

“ ஐயா! நீங்க என்மேல வச்சு இருக்கற நம்பிக்கைக்கு நன்றி ஐயா. ஆனா படிப்பு அத்தி யார் வென எடுத்து சொல்லலாம். கல்யாண் பத்தி பெத்தவங்க பெரியவங்க சொல்றதுதான் சரின்னு உங்களுக்குத் தெரியாதா?” முடிந்த அளவு மறுப்பை வெளிக் காட்டாத குரலில் பவ்வியமாகப் பேசினான் விஜி.


“ ப்ச்! அதெல்லாம் எனக்குத் தெரியும். அவகிட்ட என்னால போராட முடியலை.

உனக்கு தெரியுமா? அவ படிப்பை முடிச்ச நாள் முதலே நான் கல்யாணம் பத்தி சொல்றேன். வீம்பு பண்ணிட்டு இருக்கா.



வீட்ல மத்தவங்களும் சமயம் கிடைக்கும் போது சொல்லிட்டு தான் இருக்காங்க.



தேவிமா கண்டுக்கறதே இல்லை” ஆயாசமாகச் சொன்னார் சிவலிங்கம்.



“ அது சரி… ஆனா இவ்ளோ நாள் விட்டு இன்னிக்கு இதைப் பத்தி என்ன திடீர்னு?”

தயங்கியபடி கேட்டான் விஜி.



“ அட அதுதான் சொன்னேனே? ஒரு நல்ல வரன் வந்து இருக்கு. இப்பதான் ஃபோன் ல விபரம் சொன்னாங்க.


சரிதான். நாம சொல்லித்தான் ஒன்னும் சாதிக்க முடியலை. நீ சொன்னாலாவது காத்து குடுத்து கேட்கிறாளான்னு பார்த்திருவோம்னு தான் உன்னை வர சொன்னேன்.



நீயானா இத்தனை நேரம் என்னைக் கேள்வி கேட்டு குழப்பி அடிக்கிற?” சடைத்து கொண்டார் சிவலிங்கம்.


“ அப்படி இல்லை ஐயா. எதையும் தெளிவா கேட்டுடனும் இல்லியா? இல்லை நாளை பின்ன நமக்குள்ள சங்கடம் ஆகக் கூடாது இல்லையா?”


தன்மையாக பதில் சொன்னான் விஜி.


“ அதுவும் சரிதான். நீ என்ன பண்ற? இப்படி என்கிட்ட வியாக்கியானமா பேசின மாதிரி அவகிட்டயும் பேசி கல்யாணத்துக்கு சம்மதிக்க வைக்கிற. ஓகே?”


“ சரிங்க ஐயா. ஆனா என்னால முடியாதுன்னு தோணுச்சுன்னா முன் கூட்டியே சொல்லிடுவேன். நீங்க தப்பா நினைக்க கூடாது.


எந்தச் சூழ்நிலையிலும் என்னைச் சந்தேகப்பட மாட்டிங்கன்ற நம்பிக்கையில நீங்க குடுத்த இந்த வேலையை எடுத்துக்கிறன் ஐயா. என்னை ஆசீர்வாதம் பண்ணுங்க” என்று அவர் பாதம் பணிந்தான் விஜி.


குனிந்திருந்த அவன் முதுகை பார்த்து கண் சிமிட்டி சிரித்தார் சிவலிங்கம்.
Nirmala vandhachu 😍😍😍
 




KalaiVishwa

இளவரசர்
Joined
Jul 3, 2018
Messages
18,532
Reaction score
43,669
Age
38
Location
Tirunelveli
ஓஓஓஓ இந்த கல்யாண் விசயமா தான் சாமி விஜி ஊருக்கு ஜருகண்டியா🧐🧐🧐🧐🧐🧐🧐


அவ கல்யாணம் பண்றதுக்கு சம்மதம் பேச போய்,

இவன் கல்யாண்க்கு சம்மதம் வாங்கிட்டு வந்த முத கிறுக்கன் இவனாத்தான் இருப்பான் போலயே 🙄🙄🙄🙄


நல்ல இருக்கு சிஸ்டர் அப்டேட் 👍 👍
 




Advertisements

Latest Episodes

Advertisements

Top