• The opinions expressed within the content are solely the author’s and do not reflect the opinions and beliefs of the website or its affiliates.

ஓ மை ஏஞ்சல்-- அத்தியாயம் 22

Dear Writers, இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள், mspublications1@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலிலோ சைட் அட்மினின் (smteam) தனி செய்தியிலோ தொடர்பு கொள்ளவும்.தளத்தில் கதைகளை பதிவது எப்படி- விளக்கம்

vanisha

Moderator
SM Exclusive
Joined
Feb 6, 2018
Messages
992
Reaction score
114,253
Location
anywhre
வணக்கம் டியர்ஸ்,

omy.jpeg

அத்தியாயம் 22



இந்தியாவின் ஸ்காட்லாந்து என அழைக்கப்படும் கூர்க் அல்லது குடகில்தான் இவர்களது வாழ்க்கைப் பயணம் ஆரம்பித்தது. கர்நாடகாவில் அமைந்துள்ள இவ்விடத்தில்தான் காவிரி ஆற்றின் ஆரம்பம் இருக்கிறது! அதனால்தான் அதை தல காவிரி என்கிறார்கள்.

அவ்விடத்தில்தான் மாதவனின் அப்பாவுக்கு ஒரு வில்லா இருந்தது. சுற்றி எந்த வீடுகளும் இல்லாத தனியிடத்தில், மலை பிரதேசம் கண்ணுக்குத் தெரிய அழகாய் அம்சமாய் கட்டப்பட்டிருந்தது அந்த வில்லா. வன விலங்குகளோ, திருடர்களோ வந்து விட முடியாத படி வில்லாவை சுற்றி இலெக்ட்ரிக் கேட் போடப்பட்டு, வாசலில் ஒரு காவலாளியும் இருத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தார்.

திருமணம் முடிந்ததுமே தேவதாவை இங்கே அழைத்து வந்து விட்டான் மாதவன். அவனை நேர்ப்பார்வைப் பார்க்காத, பேசா மடந்தையாய் இருந்த, உடல் மொழியில் ஒரு நடுக்கத்துடனே வளைய வந்த மனைவியை ரொம்பவே பிடித்தது இவனுக்கு. அவள் கையை விலக்க முனைந்தாலும், விடாமல் கை கோர்த்துக் கொண்டான். அடிக்கடி ஒட்டினான், உரசினான். அவளது தவிப்பை அணு அணுவாய் ரசித்தான். இருவருக்குள்ளும் இன்னும் தாம்பத்தியம் நிகழ்ந்திருக்கவில்லை. கூர்க்கின் தனிமையில் மனைவியைக் கொண்டாடிக் கொள்ளலாம் என அவளை அவள் போக்கிலேயே விட்டு விட்டான் இவன்.

“வீடு பிடிச்சிருக்கா தேவதா?”

நீச்சல் குளத்துடன், சகல வசதிகளும் கொண்ட அந்த வில்லா பார்க்கவே அவ்வளவு அழகாக இருந்தது. சுற்றிலும் தெரிந்த மலை முகடுகள், தொட்டு விடுவது போல இருந்த மேகக் கூட்டங்கள் என இயற்கையோடு இணைந்து அமைக்கப்பட்டிருந்தது அவ்வீடு.

“ஹ்ம்ம்” என ஒற்றை வார்த்தையில் பதிலிருத்தவளை ஆசையாய் பார்த்தான் இவன்.

“எப்படி படபடன்னு வாய் ஓயாம பேசுவ தெரியுமா நீ? ஆனாலும் இந்த அமைதி கூட உனக்கு அழகுதான்” எனச் சொல்லி அவள் கன்னத்தை நிமிண்டினான் இவன்.

சட்டென சிவந்து போனது அவள் கன்னம்.

“இந்த சிவப்பு என்னைப் பார்த்த மயக்கத்திலே வந்திருந்தா எவ்ளோ அழகா இருக்கும்!!! ஹ்ம்ம்ம்! விடு, விடு! எனக்குக் குடுத்து வச்சது அவ்வளவுதான்!” என்றவன் இன்னொரு கன்னத்தையும் கிள்ளி வைத்து அது சிவப்பதைப் பார்த்து ரசித்தான்.

இவளுக்கு கையைக் கட்டி வயிற்றில் அடித்தது போன்ற உணர்வு. கணவனது தொடுகை ஒரு வித ஒவ்வாமையை மட்டுமே தந்தது. ஓவெனக் கத்தி அழுக வேண்டும் போல இருந்தது.

“தேவதா!!”

“ஹ்ம்ம்!”

“அம்னீசியா இருந்தாலும், பேசிக்கா சில விஷயங்கள் செய்ய முடியுமாமே!”

“டாக்டர் அப்படித்தான் சொன்னாரு”

“சொன்னாரு!!!!!! வெறும் சொன்னாரா? பின்னாடி எதாச்சும் சேர்த்துக்கனும்னு தோணலியா உனக்கு? உன்னோட முன்னாள் காதலன், இன்னாள் கணவன் நான். மாமா, மச்சான், அத்தான் இப்படி வரலைனாலும் மாதவன்னு கூப்டலாம்ல! மறுபடி அதே வாக்கியத்த சொல்லு!” என்றவனின் குரலில் பிடிவாதம் அமர்ந்திருந்தது.

“டாக்டர் அப்படித்தான் சொன்னாரு மா…மாதவன்” எனத் திணறினாள் பெண்.

“ம்ப்ச்! செல்லமா எதாச்சும் கூப்டுவன்னு நெனைச்சேன்! சரி விடு! அப்படி பார்த்தா சமைக்கறதுலாம் நினைவு இருக்குமா?”

“டெஸ்ட் பண்ணாத்தான் தெரியும்.. தெரியும் மாதவன்”

“குட்! இன்னிக்கு டெஸ்ட் பண்ணிடலாம்! நீ ரொம்ப ருசியா சமைப்பியாம்! எனக்கும் உன் கை மணத்த சாப்பிட்டுப் பார்க்கனும்னு ஆசை டியர்”

“ஹ்ம்ம் சரி” என்றவளின் இடையைக் கட்டிக் கொண்டு நடந்தவன், தங்களது அறையைக் காட்டினான்.

“நம்ம ரூம்! எத்தனை தடவை நம்ம ரெண்டு பேரும் இப்படி ஒரே ரூம்ல ஒன்னா இருக்கற மாதிரி கற்பனை பண்ணிருப்பேன் தெரியுமா!” என்றவனின் கரம் அழுத்தமாய் அவள் இடையை வருடியது.

“குளிக்கனும் மாதவன்” என முனகியவள், சட்டென நடந்து போய் அந்த அறையில் இருந்த இன்னொரு கதவைத் திறந்தாள்.

அவள் கணித்தது போலவே அது குளியல் அறைதான். கதவை அவசரமாக சாத்தியவள், அதன் மேலேயே சாய்ந்து கண்ணீர் உகுத்தாள்.

‘தப்பு! தப்பு! தப்பு!’ என உடம்பில் உள்ள ஒவ்வொரு செல்லும் உணர்த்திக் கொண்டே இருந்தது. ஆனால் எதனால் அப்படி ரியாக்ட் செய்கிறோம் எனப் புரியாமல் தவித்துப் போனாள் தேவதா. தலையை கதவின் மேலேயே முட்டிக் கொண்டாள்.

‘யார மறந்த நீ? யாரு, யாரு?’ என மனதில் கதறியபடியே தலையை மீண்டும் மீண்டும் முட்டிக் கொண்டாள்.

“ஏய்! தேவதா!!! கதவைத் திற!! மறுபடியும் முட்டிக்கறயா? வேணாம்! கதவைத் திற! திறடி! இல்லைனா உடைச்சிட்டு உள்ள வருவேன்” எனக் கத்தினான் மாதவன்.

அவனது காட்டுக் கத்தலில் பயந்து போனவள், படக்கென கதவைத் திறந்து விட்டாள். உள்ளே வந்தவன், ஓங்கி விட்டான் ஓர் அறை. கன்னத்தில் கையை வைத்துக் கொண்டு அதிர்ந்து போய் விழித்தாள் இவள்.

“உனக்கு எதுவும் ஞாபகம் வர வேண்டாம்! புரியுதா? இப்படி தலையை முட்டிக்கிட்டு மூளை கலங்கிடப் போகுதுடி! அதுக்கா நான் இவ்ளோலாம் பண்ணி உன்னைக் கட்டிக்கிட்டேன்! நான், இந்த மாதவன்..உன் புருஷன்! உன்னோட எதிர்காலம் நான்! அது மட்டும் ஞாபகத்துல இருந்தா போதும்! வேற எதுவும் உனக்குத் தெரிய வேண்டியது இல்ல! புரிஞ்சதா?” எனக் கத்தியவன், அதிர்ந்து நின்றவளை இழுத்து அணைத்துக் கொண்டான்.

“என்னை உன் புருஷனா இருக்க விடுடி! மிருகமா மாத்தி விட்டுறாதே! ப்ளீஸ்”

அவன் அணைப்பில் அடங்கி இருக்க முடியவில்லை. மூச்சு முட்டியது தேவதாவுக்கு. விலக முனைந்தவளை அவள் போக்கில் விட்டான் இவன். கைத்தடம் பட்டு சிவந்திருந்த அவள் கன்னத்தை வருடி விட்டவன்,

“இனிமே இப்படிலாம் இழுத்து விட்டுக்காதே டியர்! இப்போ போய் குளி! கதவை தாள் போடாதே!” எனக் கட்டளையாக சொல்லிவிட்டு வெளியேறிப் போனான்.

இவள் குளித்து விட்டு வர, சூடாக உணவு தயாராக இருந்தது.

“ஏற்கனவே எல்லாம் செஞ்சு வச்சிருக்காங்க! நான் ஹீட் அப் மட்டும் பண்ணேன்! வந்து சாப்பிடு!” என எதுவுமே நடக்காதது போல அவளை அமர வைத்துப் பரிமாறினான்.

அவனும் அவளுடனே அமர்ந்து சாப்பிட்டான். உணவு முடித்து தனது கைப்பையில் மாத்திரையைத் தேடினாள் தேவதா. நினைவுத் திரும்ப இவள் பெரும் முயற்சி எடுக்க முனைவதால், ஆன்சைட்டியாகி(anxiety) பதற்றம், கவலை, பயம் எல்லாம் வருவதால் அதை அடக்க மருந்து கொடுத்திருந்தார் டாக்டர். அதோடு இன்னும் சில மாத்திரைகளும் எடுத்துக் கொள்ளும்படி பரிந்துரைத்திருந்தார். கைப்பையில் மாத்திரைகள் இல்லாமலிருக்க, எங்கே வைத்தோம் என லக்கேஜ் பெட்டியைத் திறந்து அதிலும் தேடல் வேட்டையை நடத்தினாள் தேவதா.

அமைதியாக கை கட்டி அவளது நடவடிக்கைகளைக் கவனித்தபடி இருந்தான் இவன். கடைசியாக இவனிடம் வந்து நின்றவள்,

“என்னோட மாத்திரைலாம் காணோமே! நீங்க எடுத்து எங்கயாச்சும் வச்சீங்களா?” எனக் கேட்டாள்.

“நினைவுகள் எல்லாம் சீக்கிரம் திரும்பி வரனும்னு அவ்ளோ ஆசையா உனக்கு!” எனக் கேட்டவன்,

“இப்படி இயற்கையான இடமே உனக்கு நல்ல மருந்து! தனியா வேற மருந்து தேவையில்லைன்னு டாக்டர் என் கிட்ட சொல்லிட்டாரு! அதான் தூக்கிப் போட்டுட்டேன் எல்லாத்தையும்!” என்றான்.

“ஓ!!!” என்றவள் அமைதியாக ஹாலில் இருந்த சோபாவில் போய் அமர்ந்து கொண்டாள்.

அவள் அருகில் போய் அமர்ந்தவன், அவளது தோளில் கை போட்டு ஆதரவாக அணைத்துக் கொண்டான். நெளிந்து கொண்டே இருந்தவளைப் பார்த்து,
 




vanisha

Moderator
SM Exclusive
Joined
Feb 6, 2018
Messages
992
Reaction score
114,253
Location
anywhre
“நெளியாம உக்காரு டார்லிங்!” என ஓர் அதட்டல் போட்டான்.

அசையாமல் அமர்ந்து கொண்டாள் இவள்.

“உன்னை முதன் முதலா எங்க பார்த்தேன் தெரியுமா?”

தெரியாது என இவள் தலையை ஆட்ட,

“காலேஜ் காண்டின்ல! நாங்க உக்காந்திருக்க இடத்தையே அடிக்கடி திரும்பிப் பார்த்துட்டு இருந்த! அட, யாருடா இந்தப் பொண்ணு நம்மளையே அடிக்கடி பார்க்குதுன்னு நானும் அடிக்கடி உன்னைப் பார்க்க ஆரம்பிச்சேன்! உனக்காகவே காலைல காண்டீன் போறத பழக்கமாக்கிக்கிட்டேன்” என்றான்.

“நாங்கன்னா?” எனக் கேட்டாள் இவள்.

இலகுவாக அமர்ந்திருந்தவனின் உடல் விறைப்பாய் மாறியது.

அவளைத் தள்ளி விட்டு எழுந்து கொண்டவன்,

“வெளிய ஸ்வீம்மீங் ஃபூல் சுத்தி நடக்கலாம் வா” என அழைத்தான்.

படுத்துக் கொள்ள சொல்லி உடல் கெஞ்சியது! ஆனால் அவன் முகத்தில் தெரிந்த கோபத்தைப் பார்த்து பயந்தவள், இன்னொரு அறை வாங்க வேண்டாமே எனும் எண்ணத்தில் அவனுடன் நடந்தாள்.

அவன் கொடுத்த அறை இவளை என்னவோ செய்தது. இது போலெல்லாம் தான் நடத்தப்பட்டது இல்லையென உள்ளுணர்வு சொன்னது. அவனை எதிர்த்து நிற்க சொல்லி மனமும் மூளையும் தூண்டியது! ஆனால் உடல் ஒத்துழைக்கவில்லை. அந்த ஓர் அறையே அவளது மொத்த தைரியத்தையும் குலைத்துப் போட்டிருந்தது. அனாதையான தனக்கு இனி வேறு போக்கிடம் இல்லையோ, இந்த ஆள் அரவமற்ற இடத்தில் இவனுக்கு பயந்து பயந்தே செத்து விடுவோமோ என என்னென்னவோ எண்ணங்கள். மூளையை சமாதானப்படுத்தும் மருந்தும் இல்லாமல் போக, இன்னுமே உள்ளுக்குள் உடைந்து போனாள் தேவதா.

அவள் கைப்பற்றி நடந்து கொண்டே மெல்ல பேச ஆரம்பித்தான் மாதவன்.

“எங்கப்பாவ பார்த்திருக்கல்ல நீ! அவருக்கு எங்கம்மா முதல் மனைவி! பிறகுதான் உங்க அத்தையைத் தொடுப்பா எடுத்துக்கிட்டாரு! அதுக்குப் பிறகு இன்னும் எத்தனையோ பொண்ணுங்க அவர் வாழ்க்கைல! அதான் பணத்துக்கு பஞ்சம் இல்லையே! ஒவ்வொரு நாளும் எங்கம்மாவோட கண்ணீரப் பார்த்து வளந்தவன் நானு! என்னோட ஆசை, கனவு எல்லாமே ஒருத்தியப் பார்த்து, காதல்ல விழுந்து, அவ கூடவே காலமெல்லாம் வாழனும்னுதான்! உன்னைப் பார்த்தேன்! காதலிச்சேன்! விட முடியல! எவ்ளவோ முயற்சி பண்ணேன்! முடியல! என் முதல் காதல் நீ! நீயேதான் என் பொண்டாட்டியாவும் வரனும்னு என் மனசும் உடலும் தவிச்சு நிக்கிது! என்னால அதை கண்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல! நாம விடாம பிரார்த்தித்தா அந்த பிரபஞ்சமும் நமக்கு உதவுமாமே! எனக்கு நீ வேணும்னு நான் தினம் வச்ச கோரிக்கைல, உனக்கு அம்னீசியா குடுத்து அந்த பிரபஞ்சமே உன்னை என் கையில தூக்கிக் குடுத்திருச்சு! இப்போ நான் எவ்ளோ ஹேப்பியா இருக்கேன் தெரியுமா தேவதா! சோ, சோ, சோ ஹேப்பி! ஐ லவ் யூ தேவதா” எனக் கடைசி வாங்கியத்தைக் கத்திச் சொன்னான்.

அதோடு நிற்காமல் அவளை இறுக்கி அணைத்து, உதடுகளில் அழுந்த புதைந்து போனான் மாதவன். அவன் கொடுத்த அதிரடி முத்தத்தை அனுபவிக்க முடியாமல் தவித்தாள் இவள். இது போல முத்தமிட்டிருக்கிறாள். ஏற்கனவே அந்த அனுபவம் இருக்கிறது என உடல் உணர்த்தியது! மென்மையாய், மெல்ல மெல்ல அழுத்தத்தைக் கூட்டி உயிரையே பிழிந்து அவளுக்குள் ஊற்றியது போல பல முத்தங்கள். அதை ஆசையாய் அனுபவித்திருக்கிறாள். புரிகிறது, தெரிகிறது! ஆனால் யார் கொடுத்தது என கண்டுப்பிடிக்க முடியவில்லை. ஏற்கனவே காதலனாக இருந்த கணவன்தான் கொடுத்திருந்தானா என அவதானித்தவளுக்கு, இல்லையென மூளை கூக்குரல் போட்டுச் சொல்லியது!

‘அப்போ யாரு??? யாரு?? யார்??’ எனக் கதறியது நெஞ்சம்.

தன் பலத்தையெல்லாம் திரட்டி மாதவனைத் தள்ளி விட்டாள் பெண். அவனோ அவள் உதடு கொடுத்த இன்பத்தில் உலகத்தை மறந்திருந்தான்.

“விடு! விடு! வேணாம்” எனத் தள்ளிப் போனவளை மீண்டும் மீண்டும் நாடினான் மாதவன்.

“விட்டிரு! பிடிக்கல! வேணாம்” என ஜபித்தவளைப் பார்த்துக் கோபம் வந்தது இவனுக்கு.

“நான் உன் புருசன் தேவதா! புரிஞ்சுக்கோ!”

“வேணாம் மாதவன்! இன்னும் கொஞ்சம் டைம் குடுங்க எனக்கு! எனக்கு என்னமோ இதை ஏத்துக்க முடியல”

அவளை ஆழ்ந்து பார்த்தான் இவன்.

“டைம்? எதுக்கு டைம்? ஞாபகம் வந்து என்னை விட்டு விலகி ஓடவா? நோ! அது எப்படி ஏத்துக்க முடியாம போகும்! நான் புருஷன்! நீ பொண்டாட்டி! தோ, தொங்குது பாரு தாலி! இது எனக்கு உன் மேல எல்லா உரிமையையும் குடுத்திருக்கு! இன்னிக்கு நீ மொத்தமா என் உடமை ஆகப் போற! நோபடி கென் ஸ்டாப் மீ! டூ யூ அண்டெர்ஸ்டேண்ட்?” எனக் கத்தியவன், அவளை அப்படியே அள்ளிக் கொண்டான்.

இவள் துள்ளித் திமிர, அடக்கியபடியே அறைக்குள் கொண்டு போய் கட்டிலில் சரித்தான் மாதவன்.

“வேண்டாம் மாதவன்! ப்ளீஸ்!” எனக் கண்ணீரோடு கெஞ்சினாள் இவள்.

“கட்டன புருஷன் நான் வேணாம்னா வேற யார் வேணும் உனக்கு?”

அந்தக் கேள்வி முகத்தில் காரி உமிழ்ந்தது போல இருந்தது இவளுக்கு. அவள் துடிப்பு அப்படியே அடங்கிப் போனது. அவளிடம் எதிர்ப்பில்லாமல் போக, மேலும் மேலும் முன்னேறினான் மாதவன். தேவதா, டார்லிங், மை ஹனி எனக் கொஞ்சி கொஞ்சி அவளை ஆட் கொண்டபோது இவளிடம் இருந்து எந்த விதமான ஒத்துழைப்பும் இல்லை. கண்களில் மட்டும் விடாமல் கண்ணீர் இறங்கியது தேவதாவுக்கு. இது எதுவும் அவன் கண்ணுக்கோ கருத்துக்கோ படவில்லை. இத்தனை நாள் ஏங்கித் தவித்த பெண் தனக்குக் கீழே இருக்கிறாள் என்பதே ஒரு வித மயக்கத்தையும் போதையையும் தந்தது இவனுக்கு.

கூடலின் உச்சத்தில் அவள் உள்ளே நுழைந்தவனுக்குப் பயங்கர அதிர்ச்சி!

“யூ பிட்ச்!!! கொஞ்சம் காதல் கிறுக்குப் பிடிச்சு ஆட்டனாலும், என் தேவதா பத்தினின்னு நெனைச்சேன்டி! அந்த எண்ணத்துல மண்ண வாரிப் போட்டுட்டியேடி! ஏன் இப்படி பண்ண? ஏன், ஏன், ஏன்???? எனக்காக ஏன் உன் புனிதத்த காத்து வைக்கல? ஏன், ஏன், ஏன்?? என் பொண்டாட்டிக்காக நான் பரிசுத்தமானவனா இருந்தேன்டி!! நீ ஏன் அப்படி இருக்கல? எனக்குக் கிடைக்க வேண்டியத அவனுக்கு ஏன் குடுத்த? ஏன், ஏன், ஏன்?” என ஒவ்வொரு ஏன் என்ற கேள்விக்கும் அவளை அறைந்து தள்ள, மயங்கி விழுந்தாள் தேவதா.

கண்கள் சிவக்க அவள் சொல்லியதை எல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருந்த சங்கத்தமிழனிடம்,

“இந்த பாப்பா, உன் பாப்பா இல்ல சங்கு!!!” எனக் கதறினாள் தேவதா.

“உன் வயித்துல உதிச்ச குழந்தை உன்னோட குழந்தை ஏஞ்சல்! நீ சுமந்ததுனால அது என்னோட குழந்தையும் கூட!!” என்றவனைத் தாவி அணைத்துக் கொண்டாள் இவள்.



(இவள் மை ஏஞ்சல்!!!)
 




BUVANESWARI

இணை அமைச்சர்
Joined
Jan 18, 2019
Messages
690
Reaction score
797
Location
thirunelveli
Ada pavi indha mathavan part time psycho VA irundhurukanae......😱😱😱
Sundrapandiyan moviela Vara mathiri koodavae irundhu lastla potu thalla try panuvanla oruthan adhumathiri indha madhavan irundhurukan ....... OMG 😱 😱 😱
Ana sangu ivlo nalavana iruka koodathu pa🥺🥺🥺
 




Nirmala senthilkumar

அமைச்சர்
Joined
Jan 25, 2022
Messages
2,617
Reaction score
6,946
Location
Salem
“நெளியாம உக்காரு டார்லிங்!” என ஓர் அதட்டல் போட்டான்.

அசையாமல் அமர்ந்து கொண்டாள் இவள்.

“உன்னை முதன் முதலா எங்க பார்த்தேன் தெரியுமா?”

தெரியாது என இவள் தலையை ஆட்ட,

“காலேஜ் காண்டின்ல! நாங்க உக்காந்திருக்க இடத்தையே அடிக்கடி திரும்பிப் பார்த்துட்டு இருந்த! அட, யாருடா இந்தப் பொண்ணு நம்மளையே அடிக்கடி பார்க்குதுன்னு நானும் அடிக்கடி உன்னைப் பார்க்க ஆரம்பிச்சேன்! உனக்காகவே காலைல காண்டீன் போறத பழக்கமாக்கிக்கிட்டேன்” என்றான்.

“நாங்கன்னா?” எனக் கேட்டாள் இவள்.

இலகுவாக அமர்ந்திருந்தவனின் உடல் விறைப்பாய் மாறியது.

அவளைத் தள்ளி விட்டு எழுந்து கொண்டவன்,

“வெளிய ஸ்வீம்மீங் ஃபூல் சுத்தி நடக்கலாம் வா” என அழைத்தான்.

படுத்துக் கொள்ள சொல்லி உடல் கெஞ்சியது! ஆனால் அவன் முகத்தில் தெரிந்த கோபத்தைப் பார்த்து பயந்தவள், இன்னொரு அறை வாங்க வேண்டாமே எனும் எண்ணத்தில் அவனுடன் நடந்தாள்.

அவன் கொடுத்த அறை இவளை என்னவோ செய்தது. இது போலெல்லாம் தான் நடத்தப்பட்டது இல்லையென உள்ளுணர்வு சொன்னது. அவனை எதிர்த்து நிற்க சொல்லி மனமும் மூளையும் தூண்டியது! ஆனால் உடல் ஒத்துழைக்கவில்லை. அந்த ஓர் அறையே அவளது மொத்த தைரியத்தையும் குலைத்துப் போட்டிருந்தது. அனாதையான தனக்கு இனி வேறு போக்கிடம் இல்லையோ, இந்த ஆள் அரவமற்ற இடத்தில் இவனுக்கு பயந்து பயந்தே செத்து விடுவோமோ என என்னென்னவோ எண்ணங்கள். மூளையை சமாதானப்படுத்தும் மருந்தும் இல்லாமல் போக, இன்னுமே உள்ளுக்குள் உடைந்து போனாள் தேவதா.

அவள் கைப்பற்றி நடந்து கொண்டே மெல்ல பேச ஆரம்பித்தான் மாதவன்.

“எங்கப்பாவ பார்த்திருக்கல்ல நீ! அவருக்கு எங்கம்மா முதல் மனைவி! பிறகுதான் உங்க அத்தையைத் தொடுப்பா எடுத்துக்கிட்டாரு! அதுக்குப் பிறகு இன்னும் எத்தனையோ பொண்ணுங்க அவர் வாழ்க்கைல! அதான் பணத்துக்கு பஞ்சம் இல்லையே! ஒவ்வொரு நாளும் எங்கம்மாவோட கண்ணீரப் பார்த்து வளந்தவன் நானு! என்னோட ஆசை, கனவு எல்லாமே ஒருத்தியப் பார்த்து, காதல்ல விழுந்து, அவ கூடவே காலமெல்லாம் வாழனும்னுதான்! உன்னைப் பார்த்தேன்! காதலிச்சேன்! விட முடியல! எவ்ளவோ முயற்சி பண்ணேன்! முடியல! என் முதல் காதல் நீ! நீயேதான் என் பொண்டாட்டியாவும் வரனும்னு என் மனசும் உடலும் தவிச்சு நிக்கிது! என்னால அதை கண்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல! நாம விடாம பிரார்த்தித்தா அந்த பிரபஞ்சமும் நமக்கு உதவுமாமே! எனக்கு நீ வேணும்னு நான் தினம் வச்ச கோரிக்கைல, உனக்கு அம்னீசியா குடுத்து அந்த பிரபஞ்சமே உன்னை என் கையில தூக்கிக் குடுத்திருச்சு! இப்போ நான் எவ்ளோ ஹேப்பியா இருக்கேன் தெரியுமா தேவதா! சோ, சோ, சோ ஹேப்பி! ஐ லவ் யூ தேவதா” எனக் கடைசி வாங்கியத்தைக் கத்திச் சொன்னான்.

அதோடு நிற்காமல் அவளை இறுக்கி அணைத்து, உதடுகளில் அழுந்த புதைந்து போனான் மாதவன். அவன் கொடுத்த அதிரடி முத்தத்தை அனுபவிக்க முடியாமல் தவித்தாள் இவள். இது போல முத்தமிட்டிருக்கிறாள். ஏற்கனவே அந்த அனுபவம் இருக்கிறது என உடல் உணர்த்தியது! மென்மையாய், மெல்ல மெல்ல அழுத்தத்தைக் கூட்டி உயிரையே பிழிந்து அவளுக்குள் ஊற்றியது போல பல முத்தங்கள். அதை ஆசையாய் அனுபவித்திருக்கிறாள். புரிகிறது, தெரிகிறது! ஆனால் யார் கொடுத்தது என கண்டுப்பிடிக்க முடியவில்லை. ஏற்கனவே காதலனாக இருந்த கணவன்தான் கொடுத்திருந்தானா என அவதானித்தவளுக்கு, இல்லையென மூளை கூக்குரல் போட்டுச் சொல்லியது!

‘அப்போ யாரு??? யாரு?? யார்??’ எனக் கதறியது நெஞ்சம்.

தன் பலத்தையெல்லாம் திரட்டி மாதவனைத் தள்ளி விட்டாள் பெண். அவனோ அவள் உதடு கொடுத்த இன்பத்தில் உலகத்தை மறந்திருந்தான்.

“விடு! விடு! வேணாம்” எனத் தள்ளிப் போனவளை மீண்டும் மீண்டும் நாடினான் மாதவன்.

“விட்டிரு! பிடிக்கல! வேணாம்” என ஜபித்தவளைப் பார்த்துக் கோபம் வந்தது இவனுக்கு.

“நான் உன் புருசன் தேவதா! புரிஞ்சுக்கோ!”

“வேணாம் மாதவன்! இன்னும் கொஞ்சம் டைம் குடுங்க எனக்கு! எனக்கு என்னமோ இதை ஏத்துக்க முடியல”

அவளை ஆழ்ந்து பார்த்தான் இவன்.

“டைம்? எதுக்கு டைம்? ஞாபகம் வந்து என்னை விட்டு விலகி ஓடவா? நோ! அது எப்படி ஏத்துக்க முடியாம போகும்! நான் புருஷன்! நீ பொண்டாட்டி! தோ, தொங்குது பாரு தாலி! இது எனக்கு உன் மேல எல்லா உரிமையையும் குடுத்திருக்கு! இன்னிக்கு நீ மொத்தமா என் உடமை ஆகப் போற! நோபடி கென் ஸ்டாப் மீ! டூ யூ அண்டெர்ஸ்டேண்ட்?” எனக் கத்தியவன், அவளை அப்படியே அள்ளிக் கொண்டான்.

இவள் துள்ளித் திமிர, அடக்கியபடியே அறைக்குள் கொண்டு போய் கட்டிலில் சரித்தான் மாதவன்.

“வேண்டாம் மாதவன்! ப்ளீஸ்!” எனக் கண்ணீரோடு கெஞ்சினாள் இவள்.

“கட்டன புருஷன் நான் வேணாம்னா வேற யார் வேணும் உனக்கு?”

அந்தக் கேள்வி முகத்தில் காரி உமிழ்ந்தது போல இருந்தது இவளுக்கு. அவள் துடிப்பு அப்படியே அடங்கிப் போனது. அவளிடம் எதிர்ப்பில்லாமல் போக, மேலும் மேலும் முன்னேறினான் மாதவன். தேவதா, டார்லிங், மை ஹனி எனக் கொஞ்சி கொஞ்சி அவளை ஆட் கொண்டபோது இவளிடம் இருந்து எந்த விதமான ஒத்துழைப்பும் இல்லை. கண்களில் மட்டும் விடாமல் கண்ணீர் இறங்கியது தேவதாவுக்கு. இது எதுவும் அவன் கண்ணுக்கோ கருத்துக்கோ படவில்லை. இத்தனை நாள் ஏங்கித் தவித்த பெண் தனக்குக் கீழே இருக்கிறாள் என்பதே ஒரு வித மயக்கத்தையும் போதையையும் தந்தது இவனுக்கு.

கூடலின் உச்சத்தில் அவள் உள்ளே நுழைந்தவனுக்குப் பயங்கர அதிர்ச்சி!

“யூ பிட்ச்!!! கொஞ்சம் காதல் கிறுக்குப் பிடிச்சு ஆட்டனாலும், என் தேவதா பத்தினின்னு நெனைச்சேன்டி! அந்த எண்ணத்துல மண்ண வாரிப் போட்டுட்டியேடி! ஏன் இப்படி பண்ண? ஏன், ஏன், ஏன்???? எனக்காக ஏன் உன் புனிதத்த காத்து வைக்கல? ஏன், ஏன், ஏன்?? என் பொண்டாட்டிக்காக நான் பரிசுத்தமானவனா இருந்தேன்டி!! நீ ஏன் அப்படி இருக்கல? எனக்குக் கிடைக்க வேண்டியத அவனுக்கு ஏன் குடுத்த? ஏன், ஏன், ஏன்?” என ஒவ்வொரு ஏன் என்ற கேள்விக்கும் அவளை அறைந்து தள்ள, மயங்கி விழுந்தாள் தேவதா.

கண்கள் சிவக்க அவள் சொல்லியதை எல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருந்த சங்கத்தமிழனிடம்,

“இந்த பாப்பா, உன் பாப்பா இல்ல சங்கு!!!” எனக் கதறினாள் தேவதா.

“உன் வயித்துல உதிச்ச குழந்தை உன்னோட குழந்தை ஏஞ்சல்! நீ சுமந்ததுனால அது என்னோட குழந்தையும் கூட!!” என்றவனைத் தாவி அணைத்துக் கொண்டாள் இவள்.



(இவள் மை ஏஞ்சல்!!!)
Nirmala vandhachu 😍 😍 😍
Mathavaaaa 😡😡😡😡😡😡😡😡😡
 




Vaishanika

மண்டலாதிபதி
Joined
Aug 21, 2020
Messages
484
Reaction score
1,668
Location
Kovai
அருமையான பதிவு 😍 😍 😍 😍.
அடப்பாவி சைக்கோவா டா 😡😡😡😡😡😡. மாதவாஆஆஆ🤬🤬🤬🤬🤬🤬🤬🤬🤬🤬.
சிங்கம் இளைச்சா எலி ஏறி சடுகுடு விளையாடுமாம். எவ்வளவு வன்மம் இந்த நாயிக்கு. கூடவே இருந்து குழி பறிச்ச நம்பிக்கை துரோகி 😤😤😤😤😤😤. உனக்கெல்லாம் நல்ல சாவே வராது டா. தேவா அத்தைக்காரி வந்தா சூர்ப்பனகையாட்டம் 😬😬😬😬😬😬.
 




Advertisements

Latest Episodes

Advertisements

Top