அத்தியாயம் – 16
16
கௌதம் தன் பின்னால் ஒலித்த குரலில் அதிர்ச்சியாகித் திரும்பிப் பார்க்க, அங்கே தன் முகத்தில் எந்தவொரு உணர்வையும் பிரதிபலிக்காதவளாக ஒருவள் நின்று கொண்டிருந்தாள்.
கௌதம் அவளைப் பார்த்தபடியே, “ப்ரியா!” என்று ஆச்சரியமாக அழைக்க,
அவனது அழைப்பைக் கேட்ட பின்னர் கயல்விழி சிரித்துக் கொண்டே, “நான் தானே் அப்போவே ப்ரியா வந்து இருக்காங்கன்னு சொன்னேனே, நீங்க தான் நம்பல” என்று கூறினாள்.
“ஹேய்! அது நீ ஏதோ சும்மா விளையாட்டு சொல்லுறேன்னு நினைச்சேன், இத்தனை வருஷம் கழிச்சு திடீர்னு ப்ரியாவைப் பார்ப்பேன்னு நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை, அதுவும் நம்ம நிச்சயதார்த்த பங்ஷனில்” என்று கௌதம் கூறிக் கொண்டிருக்கும் போதே,
“ஏன்டா சொல்ல மாட்ட? ஒழுங்காக ஒரு கால் பண்ணி அல்லது மெசேஜ் பண்ணியாவது நிச்சயதார்த்தத்திற்கு வரச் சொல்லி இருந்தால் எங்க ஞாபகம் உனக்கு வந்திருக்கும், ஆனா நீ உன்னோட காரியம் ஆகணும்னா மட்டும் இந்த அப்பாவியைத் தேடித்தேடி வருவ, ஆனா இப்போதான் உனக்கு எங்க கிட்ட எந்த தேவையும் இல்லையே, அதுதான் எங்க ஞாபகம் கூட துரைக்கு வராமல் போயிடுச்சு” என்றவாறே மாதவன் அவன் முன்னால் வந்து நின்றான்.
மாதவனை தன்னெதிரே பார்த்த அடுத்த கணமே, “என் மச்சான் நண்பா! இத்தனை நாளாக எங்கேடா போன? உன்னைப் பார்க்காமல் எனக்கு சோறு, தண்ணியே இறங்கலடா. என் ஆசை நண்பா!” என்றவாறே கௌதம் அவனை தாவி அணைத்துக் கொண்டு அவனது இரு கன்னங்களிலும் மாறி மாறி முத்தமிட ஆரம்பிக்க,
அவனோ, “சீச்சீ! இந்தக் கன்றாவி எல்லாம் வாங்கவா நான் இவ்வளவு தூரம் வேலை மெனக்கெட்டு வந்தேன்? தள்ளிப்போடா அந்தப் பக்கம்” என்றவாறே அவனைத் தள்ளி நிறுத்திவிட, கௌதமோ அவனை விடாமல் தன் தோளோடு சேர்த்து அணைத்துப் பிடித்தபடியே நின்று கொண்டிருந்தான்.
“இரண்டு நாளில் வேலையை முடிச்சிட்டு வர்றேன்னு சொல்லிட்டுப் போயிட்டு இரண்டு வாரம் கழிச்சு வந்தது நீதான்டா. நியாயமாகப் பார்த்தால் நான்தான் உன்மேல கோபப்படுணும் , ஆனா இங்கே சார் ஏதோ கோபப்படுறாரே. மவனே தொலைச்சிடுவேன்” என்றவாறே கௌதம் மாதவனின் தலையில் கொட்ட,
“ஐயோ அம்மா!” என்றவாறே தன் தலையை தேய்த்து விட்டுக் கொண்ட மாதவன்,
“எருமை வலிக்குதுடா. ஒரு சின்னக் குழந்தையை இப்படியா போட்டு அடிப்ப?” என்று வினவ, பதிலுக்கு கௌதமும் அவனோடு பேசிக் கொண்டிருக்க அங்கு நின்று கொண்டிருந்த கயல்விழியும், ப்ரியாவும் ஒருவரை ஒருவர் திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டு நின்றனர்.
நேரம் செல்லச் செல்ல கௌதமும், மாதவனும் தங்கள் பேச்சை நிறுத்தாமல் ஏதேதோ பேசிக் கொண்டே இருக்க அதற்கு மேலும் பொறுமை காக்க முடியாத கயல்விழி, “ஐயா சாமிங்களா, போதும் பா போதும். உங்க இரண்டு பேரோட வீரதீர செயல்களை எல்லாம் அப்படியே படம் போட்டு காட்டுவது மாதிரி இரண்டு பேரும் பேசுனது எல்லாமே போதும். இந்த இடத்தில் இன்னும் இரண்டு பேரும் நின்னுட்டு இருக்கோம், அதனால எங்களையும் கொஞ்சம் கவனிங்க தம்பிகளா” என்று கூற, மாதவனும், கௌதமும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டனர்.
“சாரி சாரி கயல்விழி! கொஞ்ச நாள் கழிச்சு மறுபடியும் என் நண்பனைப் பார்த்த சந்தோஷத்தில் எல்லாவற்றையுமே நான் மறந்துட்டேன், நீ ஒண்ணும் தப்பாக எடுத்துக்காதே சரியா?” என்று கௌதம் இயல்பாக கயல்விழியைப் பார்த்துக் கூற பதிலுக்கு கயல்விழியும் அவனைப் பார்த்து புன்னகைக்க,
மாதவனோ அவர்கள் இருவரையும் ஆச்சரியமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது மட்டுமின்றி மெதுவான குரலில் கௌதமிற்கு மாத்திரம் கேட்கும் வகையில், “இது என்னடா கௌதம் ஒரே அதிசயமாக இருக்கு? இந்தப் பொண்ணு தான் மித்ரான்னு சொல்லி பொண்ணு பார்த்துட்டு வந்த அன்னைக்கு புலம்பிட்டிருந்த. அடுத்த நாள் அந்தப் பொண்ணு கூட பேசிட்டு வந்த அப்புறம் இவங்க மித்ரா இல்லை கயல்விழி, இதை எப்படி அக்செப்ட் பண்ணப் போறேன்னு புலம்புன, இப்போ என்னடான்னா இரண்டு பேரும் கேசுவலா பேசிட்டு இருக்கீங்க, இங்கே என்னதான்டா நடக்குது?” என்று வினவ,
கௌதமோ அவனைப் பார்த்து இயல்பாக சிரித்துக் கொண்டே, “எல்லாம் அப்புறமாக உனக்கு ஆறுதலாக சொல்லுறேன் மச்சான்” என்றவன் ஏதேச்சையாக நிமிர்ந்து பார்த்த போதுதான் அங்கே ப்ரியா அமைதியாக அவர்கள் மூவரையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்ததை அவதானித்தான்.
ப்ரியாவைப் பார்த்ததும் புன்னகை முகமாக, “ஹேய் ப்ரியா, சாரி சாரி. நான் உன்னைக் கவனிக்கவே இல்லை. எப்படி இருக்க? பார்த்து எவ்வளவு நாளாச்சு? கடைசியாக காலேஜ் டைமில்…” என்று பேசிக் கொண்டிருந்த கௌதம் சட்டென்று ஏதோ நினைவு வந்தவனாக,
“ஒரு நிமிஷம், ஒரு நிமிஷம். ஹேய் ப்ரியா, எனக்கு இப்போதான் ஒரு விஷயம் ஞாபகம் வருது, கடைசியாக உன்னை நான் காலேஜில் பார்த்தபோது மித்ராவுக்கு அவசர அவசரமாக கல்யாண ஏற்பாடு பண்ணி அந்தக் கல்யாணத்திற்கு புறப்பட்டுப் போன போதுதான் அவளோட மொத்த குடும்பத்திற்கும் ஆக்சிடென்ட் ஆகி மித்ராவும் இறந்துட்டான்னு தானே நீ என் கிட்ட சொன்ன?” என்று வினவ,
கயல்விழியோ, “என்ன அவசர கல்யாணாமா? எனக்கே தெரியாமல் இது எப்போ நடந்தது?” என்று அதிர்ச்சியாக அவனைப் பார்த்து வினவினாள்.
கயல்விழியின் கேள்வியில் கௌதம் ப்ரியாவை பார்த்து, “அவதான் கேட்கிறால்ல, சொல்லு ப்ரியா. எதுக்காக நீ இவ்வளவு பெரிய பொய் சொன்ன? உண்மையாகவே என்ன நடந்ததுன்னு உனக்கு தெரிந்திருந்தால் மட்டும் தானே நீ உண்மையை சொல்லி இருக்கணும், அதை விட்டுவிட்டு இப்படி தேவையில்லாத கதையை எதற்காக பேசணும்? நீ சொன்ன வார்த்தைகளை எல்லாம் நான் அப்படியே நம்புனேனே, என்னை ஏமாற்றிட்டல்ல? இப்போதாவது உண்மையைச் சொல்லு, அன்னைக்கு எதற்காக அப்படி சொன்ன? வாயைத் திறந்து சொல்லு” என்று சற்று அதட்டலாக வினவ, ப்ரியாவோ பதில் எதுவும் கூறாமல் தன் பார்வையை தாழ்த்திக் கொண்டாள்.
ப்ரியாவின் அமைதியான தோற்றத்தைப் பார்த்து எதுவோ சரி இல்லை என்பதைப் புரிந்து கொண்டவன் சற்றே கோபத்துடன் ப்ரியாவை நோக்கி நகர்ந்து சென்று, “இப்போ நீ என்ன நடந்ததுன்னு உண்மையை சொல்லப் போறியா இல்லையா?” என்று அதட்டவே, அவளோ அவனது அதட்டலைக் கேட்டு கண்கள் இரண்டும் கலங்கிப் போக அவர்கள் மூவரையும் நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.
ப்ரியாவின் கலங்கிய தோற்றத்தை பார்த்து அவளது அருகில் வந்து அவளை ஆறுதலாக அணைத்துக் கொண்ட கயல்விழி, “என்ன கௌதம் இதெல்லாம், இத்தனை வருஷம் கழிச்சு உங்களைப் பார்க்க உங்க வீட்டுக்கு வந்தவங்க கிட்ட இப்படி தான் பேசுவீங்களா? ஏன் கௌதம் இப்படி கோபப்படுறீங்க? அப்போ நடந்த விஷயம் நடந்து முடிந்து போச்சு, இனி அதைப்பற்றி இப்போதைக்கு எதுவும் பேச வேண்டாம் கௌதம் ப்ளீஸ், எனக்காக. எதுவாக இருந்தாலும் அப்புறம் பேசலாம். இப்போ எல்லோரும் உள்ளே போகலாம் வாங்க, நம்ம வெளியே வந்து ரொம்ப நேரம் ஆச்சு” என்று கௌதமைப் பார்த்து கூறி விட்டு,
“ப்ரியா அக்கா! நீங்க உள்ளே வாங்க போகலாம். கௌதம் ஏதோ டென்ஷனில் அப்படி கத்திட்டாங்க, நீங்க எதுவும் தப்பாக நினைக்க வேண்டாம்” என்றவாறே ப்ரியாவை அழைத்துக் கொண்டு வீட்டினுள் சென்று விட, கௌதமோ சிறு சலிப்போடு அங்கிருந்த மரத்தின் மீது சாய்ந்து கொண்டான்.
அவனது சலிப்பான முகபாவனைகளைப் பார்த்து பெருமூச்சு விட்டபடியே அவனது தோளில் தன் கையை வைத்து ஆதரவாக அழுத்திக் கொடுத்த மாதவன், “அவங்க சொல்ற மாதிரி இப்போதைக்கு இந்த விஷயத்தைப் பற்றி இந்த இடத்தில் பேச வேண்டாம் கௌதம், இன்னைக்கு உன்னோட லைஃபில் ஒரு முக்கியமான நாள், அதனால நீ இப்போதைக்கு அதில் மட்டும் உன்னோட கவனத்தை செலுத்து. அப்புறம் நம்ம நேரம் எடுத்து இந்த விஷயத்தைப் பற்றி பேசலாம், இப்போ வா உள்ளே போகலாம்” என்றவாறே அவனது கையைப் பிடித்து இழுக்காத குறையாக அவனை அழைத்துக் கொண்டு வீட்டினுள் சென்றான்.
அதன் பிறகு சிறிது நேரத்தில் நிச்சயதார்த்த நிகழ்வுக்கு வந்திருந்த நபர்கள் அனைவரும் மெல்ல மெல்ல அங்கிருந்து புறப்பட்டு செல்ல ஆரம்பித்திருக்க இறுதியாக கயல்விழியின் குடும்பத்தினரும், கௌதமின் குடும்பத்தினரும் மாதவன் மற்றும் ப்ரியா மட்டுமே அங்கே எஞ்சியிருந்தனர்.
சிறிது நேரத்தில் கயல்விழியின் குடும்பத்தினரும் புறப்பட்டு செல்ல தயாராகிக் கொண்டிருந்த வேலை தான் செல்வதை சொல்லி விட்டுச் செல்லலாம் என்றெண்ணி கயல்விழி கௌதமின் புறம் திரும்பிப் பார்க்க, கௌதமோ பிரியாவைக் கோபமாக முறைத்துப் பார்த்தபடி நின்று கொண்டிருந்தான். தான் அங்கிருந்து புறப்பட்டு சென்ற பின்னர் கௌதம் கோபத்தில் அவளிடம் அவனை அறியாமலே ஏதாவது கோபமாக பேசி அதுவே பெரும் பிரச்சனையாக மாறினால் அது அனைவருக்கும் பாரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்று எண்ணிய கயல்விழி பிரியாவின் அருகில் வந்து, “ப்ரியா அக்கா நீங்களும் எங்க கூடவே வாங்களேன். நாங்க போகும் போது உங்களை உங்க வீட்டில் விட்டுவிட்டு போகிறோம்” என்று அழைக்க ப்ரியாவும் அப்போதைய சூழ்நிலையில் அங்கிருந்து சென்றால் போதும் என்று எண்ணியதால் என்னவோ அவர்களுடன் இணைந்து புறப்பட்டு செல்ல தயாராகினாள்.
எல்லோரும் தயாராகி முடிந்த பின்னர் புறப்பட்டு செல்வதற்கு முன்பு கயல்விழி தற்செயலாக மறுபடியும் கௌதமின் புறம் திரும்பிப் பார்க்க அவனோ, ‘என்ன இது?’ என்பது போல சற்று கோபமாக அவளைப் பார்த்துக்கொண்டு நின்றான்.
அவனைப் பார்த்து, “கோபம் வேண்டாம் ப்ளீஸ்” என்று கெஞ்சலாக ஜாடை காட்டியவள்,
“நாளை கோவிலுக்கு வாங்க அங்கே வைத்து பேசலாம்” என்று ஜாடையில் கூறி விட்டு ப்ரியாவையும் அழைத்துக் கொண்டு சென்று விட அவர்களை வழியனுப்பி வைத்து விட்டு வீட்டிற்க்குள் வந்தவன் மிகவும் சோர்ந்து போனவனாக மாதவனின் அருகில் வந்து அமர்ந்து கொண்டான்.
தன்னருகில் வந்து அமர்ந்து கொண்ட கௌதமின் சோர்வான தோற்றத்தை பார்த்து அவனது தோளில் ஆறுதலாக தட்டிக் கொடுத்த மாதவன், “நீ ஏதோ ஒரு டென்ஷனில் இருக்கிறேன்னு எனக்கு புரியுது கௌதம், ஆனா இப்போதைக்கு எதையும் மனசில போட்டு குழம்பிக் கொள்ளாதே. ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் இப்போதான் உன் லைஃப்ல ஒரு நல்ல விஷயம் நடந்திருக்கு, அதனால நீ இதைப் பற்றியும் யோசிக்காமல் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸாக இரு, நான் நாளைக்கு காலையில் வந்து சந்திக்கிறேன்” என்று கூறிவிட்டுச் சென்று விட, அவனுக்கும் அப்போதைக்கு தனிமை தேவைப்பட்டதாலோ என்னவோ நேராக தன்னறைக்குள் வந்து அடைந்து கொண்டான்.
அந்த அறைக்குள் நுழைந்து கொண்ட நொடி முதலே கௌதமிற்கு சில வருடங்களுக்கு முன்னர் தன் கல்லூரியில் நடந்த நிகழ்வுகளும் அதில் மித்ராவின் இறப்பைப் பற்றி ப்ரியா கூறிய விடயங்களும் அவனது மனதிற்குள் மாறி மாறி ஓடிக்கொண்டே இருந்தது.
ப்ரியா கூறிய விடயங்கள் மீண்டும் மீண்டும் அவனது செவிகளுக்குள் எதிரொலிப்பது போல கேட்டுக் கொண்டே இருக்க கோபத்தில் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் அந்த அறைக்குள்ளேயே குறுக்கும் நெடுக்கமாக நடந்து கொண்டிருந்தவன், “ப்ரியா எதுக்காக இவ்வளவு பெரிய பொய் சொல்லணும், அவளுக்கு உண்மையாகவே என்ன நடந்தது என்று தெரியவில்லை என்றால் தெரியவில்லை என்று சொல்லி இருக்கலாம், அல்லது மித்ராவோட ஆக்சிடென்ட் பற்றி மட்டும் சொல்லி இருக்கலாம். அதை விட்டுட்டு தேவையில்லாமல் அவசர கல்யாணம் அது இதுன்னு எதற்காக தேவையில்லாத கதைகளை எல்லாம் சொல்லணும்?” என்ற கேள்விக்கு பதில் தெரியாமல் தன் கோபத்தையும் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் அங்குமிங்கும் நடந்து கொண்டிருந்த வேளை அவனது தொலைபேசி சிணுங்கி அவனது கவனத்தை தற்செயலாக கலைத்திருந்தது.
தங்களோடு காரில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டே நொடி முதல் ப்ரியா எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருப்பதையும், அவளது அமைதியான தோற்றத்தையும் பார்த்து மெல்ல அவளது கையில் அழுத்தி கொடுத்த கயல்விழி, “ப்ரியா அக்கா, இப்போதைக்கு நீங்க எதைப்பற்றியும் யோசிக்க வேண்டாம், எதுவாக இருந்தாலும் நாளைக்கு பேசிக்கொள்ளலாம். நாளைக்கு எங்க வீட்டுக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் ஒரு கோவிலுக்கு கௌதமை வரச் சொல்லியிருக்கேன், நீங்களும் கண்டிப்பாக அங்கே வாங்க, நம்ம என்ன பேசணுமோ எல்லாவற்றையும் அங்கே வைத்து பேசி முடிக்கலாம், நான் உங்களுக்கு லொகேஷன் அப்புறமாக ஷேர் பண்றேன், உங்க போன் நம்பரை மட்டும் குடுங்க” என்று கூறியவள் அவளது தொலைபேசி எண்ணை பெற்றுக் கொண்டு பின்னர் அவளை அவளது வீட்டில் இறக்கிவிட்டுவிட்டு தங்கள் வீட்டை நோக்கி பிரயாணத்தை தொடர்ந்தாள்.
அன்றைய நாள் முழுவதும் பலவிதமான உணர்வுகளை சந்தித்ததால் என்னவோ மிகவும் களைப்பாக உணர்ந்தவள் நேராக தனது அறைக்குள் சென்று குளித்து உடைமாற்றிவிட்டு அப்படியே கட்டிலில் சாய்ந்து கண்மூடி உறங்கிப் போனாள்.
அடுத்த நாள் காலை விடியல் என்பது அவர்கள் அனைவருக்கும் மிக முக்கியமான ஒரு தருணமாகவே அமைந்திருந்ததால் என்னவோ கௌதம் நேரத்திற்கு தயாராகி கயல்விழி கூறிய கோவிலுக்குச் செல்வதற்காக வேண்டி புறப்பட்டு கொண்டிருக்க, மறுபுறம் ப்ரியாவும் கயல்விழியும் கூட மிகவும் ஆவலுடன் கோவிலுக்கு செல்வதற்காக தயாராகிக் கொண்டு நின்றனர்.
சிறிது நேரத்தின் பின்னர் மாதவனும் கௌதமும் கோவிலை வந்து சேர்ந்திருக்க, சரியாக அந்த நேரத்திலேயே ப்ரியாவும் அங்கே வந்து சேர்ந்திருந்தாள்.
ப்ரியாவை பார்த்ததுமே கௌதமின் முகம் கோபத்தில் இறுகிப்போக அவனது முகமாற்றங்களைப் பார்த்து அவனது கையைப் பிடித்து அழுத்தி அவனை அமைதிப்படுத்திய மாதவன் அவனை அழைத்துக்கொண்டு உள்ளே சென்றுவிட, ப்ரியாவும் அமைதியாக அவர்களைப் பின் தொடர்ந்து சென்றாள்.
கயல்விழி வந்து சேரும் வரை அவர்கள் மூவரும் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக நின்று கொண்டிருக்க, அவர்களது பொறுமையை சோதிக்காமல் சிறிது நேரத்திலேயே கயல்விழியும் நந்தினியும் அங்கே வந்து சேர்ந்திருந்தனர்.
கயல்விழியை பார்த்ததுமே அத்தனை நேரமும் கௌதமின் முகத்தில் தேங்கியிருந்த கோபம் இருந்த இடம் தெரியாமல் மறைந்து போக மாதவன் அவனை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே மெல்ல அவனது காதருகில் குனிந்து, “அப்போ கௌதம் சாரோட கண்ட்ரோல் சிஸ்டம் மொத்தமாக சிஸ்டர் கிட்ட போயிடுச்சு போலவே! இனி உன்னை கூல் பண்ணுறதுன்னா சிஸ்டரை உன் முன்னாடி கொண்டு வந்து நிறுத்தினால் போதும் போல இருக்கே” என்று கூற,
கௌதமோ சிறு புன்னகையுடன், “போடா!” என்றவாறே அவனது தோளில் தட்டி விட்டு கயல்விழியை புன்னகை முகமாக பார்த்துக் கொண்டு நின்றான்.
கயல்விழி அவர்கள் அனைவரையும் பார்த்து இயல்பாகப் புன்னகைத்து விட்டு, “சாரி சாரி கொஞ்சம் லேட்டா ஆயிடுச்சு. எல்லாம் இந்த நந்தினியால் வந்தது. எவ்வளவு நேரமாக இவளுக்காக காத்திருந்தேன் தெரியுமா?” என்றவாறே அவளது தோளில் மெல்லமாக தட்ட,
அவளோ கோபமாக, “நீ மாமாவோட கடலை போட நான் எதற்காக கயலு இந்த நடுராத்திரியில் எழுந்திருக்கணும்? இந்த லவ் பண்ணுறவங்க தொல்லை இருக்கே தாங்க முடியல” என்றவாறே சலித்துக் கொள்வது போல் கூற,
அதே சமயத்தில் மாதவனும், ‘நான் இதை ஆமோதிக்கிறேன்” என்று சத்தமாக கூறிவிட்டு தன் கையை உயர்த்தியிருந்தான்.
மாதவனின் செயலில் பட்டென்று அவனது முதுகில் அடித்து வைத்த கௌதம், “போதும்டா உன் விளையாட்டு, முதல்ல நம்ம வந்த விஷயத்தைப் பற்றி பேசலாம்” என்று கூற அப்போதுதான் கயல்விழியும் அங்கு நின்று கொண்டிருந்த ப்ரியாவின் புறமாக திரும்பி பார்த்தாள்.
அவர்கள் அனைவரது பார்வையும் தன் மேல் இருப்பதை உணர்ந்து சற்று சங்கடம் கொண்ட ப்ரியா என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் பதட்டத்துடன் தன் கைகளை பிரிப்பதும் கோர்ப்பதுமாக நின்று கொண்டிருக்க அவளது அருகில் வந்து நின்ற கயல்விழி அவனது கைகளை ஆதரவாக அழுத்தி கொடுத்துவிட்டு, “பதற்றம் வேண்டாம் ப்ரியா அக்கா, நம்ம இங்கே வந்தது சண்டை போட இல்லை, எல்லாவற்றையும் சுமுகமாகப் பேசி முடிக்க, அதனால நீங்க வீணாக டென்ஷன் ஆக வேண்டாம். அதோடு கௌதம் உங்களோடு கோபமாக பேச மாட்டாங்க, அதற்கு நான் பொறுப்பு ” என்று விட்டு கௌதமின் புறம் திரும்பிப்பார்க்க அவனும் நீண்ட பெருமூச்சு ஒன்று விட்டு விட்டு அவர்கள் எதிரில் வந்து நின்றான்.
தன்னால் முடிந்தவரை கோபமாக பேசக்கூடாது என்று தன்னை கட்டுப்படுத்தியபடியே ப்ரியாவைப் பார்த்த கௌதம் அவளது முகத்தை பார்த்ததுமே தன் மனதிற்குள் கொழுந்து விட்டெறிந்து கொண்டிருந்த கோபத்தை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் தன் பற்களை கடித்துக்கொண்டு, “எதற்காக மித்ராவோட ஆக்சிடன்ட் பற்றி உண்மையை மட்டும் சொல்லாமல் தேவையில்லாமல் மித்ராவுக்கு அவசர அவசரமாக கல்யாணம் ஏற்பாடு பண்ணி இருக்காங்கன்னு கதையை கட்டி விட்டேன்னு சொல்லு ப்ரியா” என்று வினவ, அவனது கோபமான வார்த்தைகளில் ப்ரியா சற்றுப் பதற்றத்துடன் கயல்விழியின் கையை இறுகப்பற்றிக் கொண்டாள்.
ப்ரியாவின் பதற்றமான தோற்றத்தை பார்த்து கௌதமின் புறம் திரும்பியவள், “கோபம் வேண்டாம் கௌதம் ப்ளீஸ், அவங்க ஏன் அப்படி சொன்னாங்கன்னு உங்களுக்குத் தெரியணும் அவ்வளவு தானே? அதை நான் சொல்லுறேன் அதற்கான காரணம் எனக்குத் தெரியும்” என்று கூற,
கௌதம், “என்ன உனக்குத் தெரியுமா எப்படி?” என்று வினவ, அதேசமயம் ப்ரியாவும் அவளை குழப்பமாக திரும்பிப் பார்த்தாள்.
“ஆமாம், எனக்குத் தெரியும்” என்றவாறே அவர்கள் இருவரையும் பார்த்து புன்னகைத்துக் கொண்டவள்,
கௌதமின் புறம் திரும்பி, “அவங்க ஏன் அப்படி சொன்னாங்கன்னு தெரியுமா? ஏதாவது காரணம் சொல்லி உங்களோட மனசை மாற்றணும்னு தான் அப்படி சொன்னாங்க. சும்மா ஆக்சிடென்ட்ன்னு மட்டும் சொன்னால் நீங்க அதைப்பற்றியே நினைச்சு பீல் பண்ணுவீங்க, உங்களுக்கு சிம்பதி வரும், அதை நினைச்சு நினைச்சே நீங்க காலத்தைக் கடத்திடுவீங்க, உங்க மனசை மாற்ற ரொம்ப கஷ்டப்படணும். ஆனா நீங்க லவ் பண்ண பொண்ணு இன்னொருத்தங்களை கல்யாணம் பண்ணவும் தயாராகிட்டாங்கன்னு தெரிஞ்சா அப்போ எப்படியும் கோபப்படுவீங்க, அப்போ உங்களுக்கு அந்த ஆக்சிடென்டை விட அவங்க மேலே கோபம் தான் அதிகமாக வரும். அதனால உங்க மனசை விட்டு சீக்கிரமாக அந்தப் பொண்ணோட நினைவுகளை அழிச்சுடலாம், அப்படி எல்லாம் நினைச்சு தான் அவங்க உங்க கிட்ட அன்னைக்கு அப்படி சொல்லி இருக்காங்க. அப்படி இவ்வளவு தீவிரமாக உங்க மனசை மாற்ற அவங்க முயற்சி பண்ண காரணம் அவங்களுக்கு உங்க மேலே இருந்த லவ்” என்று கூற,
கௌதம், மாதவன் மற்றும் நந்தினி, “என்ன லவ்வா?” என்று அதிர்ச்சியில் ஒன்று சேர சத்தமிட,
மறுபுறம்
ப்ரியா, “இது எப்படி உனக்கு தெரியும்?” என்பது போல அவளைப் பார்த்து திகைத்துப் போய் நின்றாள்……..






forum இந்தக் கதையைப் பற்றி விவாதிக்கவும் 0
இதுவரை கருத்துகள் இல்லை. முதல் கருத்தைப் பதியுங்கள்!