அத்தியாயம் – 17
17
சில வருடங்களுக்கு முன்பு
திரும்பும் புறமெல்லாம் செல்வச் செழிப்பு கொட்டிக் கிடந்த அந்த அறைக்குள் இருந்த ஆளுயர கண்ணாடி முன்பு நின்று கொண்டிருந்த ப்ரியா எப்போதும் இல்லாத ஒருவிதமான புதுவித சந்தோஷத்துடன் கல்லூரி செல்வதற்காக தயாராகிக் கொண்டிருந்தாள்.
அவளது அன்றைய சந்தோஷத்திற்கான காரணம் வேறு யாரும் அல்ல கௌதம் தான்.
அவள் கல்லூரியில் இணைந்த நாள் முதல் கௌதமை பார்த்துக்கொண்டு தான் வருகிறாள், அவனது ஒவ்வொரு செயலையும் அவனுக்கு தெரியாமலேயே ரசித்து வருபவள் அவளை அறியாமலேயே அவனை நேசிக்க ஆரம்பித்து இருந்தாள்.
கிட்டத்தட்ட மூன்று வருடங்களாக அவனை ரகசியமாக நேசித்து வருபவள் இன்று எப்படியாவது தன் மனதில் உள்ள காதலை அவனிடம் சொல்லி விடவேண்டும் என்றுதான் அத்தனை உற்சாகமாக கல்லூரிக்கு செல்ல தயாராகி கொண்டிருக்கிறாள்.
அன்று அவர்களது கல்லூரியில் புதிய மாணவர்களை வரவேற்கும் நிகழ்வு நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்க, புதிய மாணவர்கள் கூட்டமும் கல்லூரி வளாகம் முழுவதும் நிறைந்திருக்க, தன் கண்களாலேயே கௌதமை தேடிக் கொண்டு வந்தவள் ஒரு இடத்தில் கௌதம் இரு பெண்களுடன் பேசிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து அப்படியே தயங்கி நின்றாள்.
அதன் பின்னர் அந்த பெண்கள் இருவரும் இதோ அவனிடம் பேசிவிட்டு அவசர அவசரமாக அங்கிருந்து ஓடி செல்வதையும் அவர்களில் ஒரு பெண் மீது கௌதமின் பார்வை நிலைத்திருப்பதையும் அவதானித்த ப்ரியாவுக்கு ஏனோ அது சரியாக தென்படவில்லை.
கௌதமிற்க்கும் அந்தப் பெண்ணிற்கும் இடையில் என்னதான் நடக்கிறது என்று அவதானிக்க சென்றவள் அப்போதுதான் அந்தப் பெண் தனது ஊரைச் சேர்ந்த மித்ரா என்பதை அடையாளம் கண்டு கொண்டாள்.
அவர்கள் இருவரையும் அவள் பின் தொடர ஆரம்பித்து ஒரு சில மாதங்களின் பின்னர் கௌதம் மித்ராவை விரும்புவதாக மாதவனிடம் கூறுவதைக் கேட்டு அதிர்ச்சி அடைந்து போன ப்ரியா இத்தனை நாட்களாக தன் மனதில் உள்ள காதலை அவனிடம் சொல்லாமல் விட்டதும் ஒருவகையில் தவறாகிவிட்டதோ என்று நினைத்து எப்படியாவது தன் மனதில் உள்ள காதலை அவனிடம் சொல்லிவிட வேண்டுமென்று எவ்வளவோ முயற்சி செய்து பார்த்தாள், ஆனால் அவளது முயற்சிக்கு எந்த ஒரு பலனும் எட்டவே இல்லை.
இப்படியாக ப்ரியாவுக்கு அவளது காதலை சொல்வதற்கான நாட்கள் தள்ளிப் போய்க் கொண்டே இருக்க, எப்படியாவது தங்கள் கல்லூரி முடிந்து செல்வதற்கிடையில், கௌதம் தன் காதலை மித்ராவிடம் சொல்லுவதற்கு இடையில் தன்னுடைய காதலை அவனிடம் சொல்லி விட வேண்டும் என்று நினைத்தவள் அதற்கான தகுந்த சந்தர்ப்பமாக அவர்கள் களப்பயணம் செல்ல இருந்த நாளை தேர்வு செய்திருந்தாள்.
அவர்கள் களப்பயணம் சென்ற தினத்தில் கௌதமிடம் பகல் வேளையில் பேச முடியாது போகவே அன்று கல்லூரிக்கு திரும்பிய பின்னர் பேசலாம் என்று நினைத்தவள் அன்றிரவு அவர்கள் அனைவரும் அங்கேயே தங்கிவிடலாம் என்று முடிவெடுத்திருக்க, அந்த சந்தர்ப்பம் தான் தனக்கு சாதமாக அமையப்போகிறது என்று நினைத்துக் கொண்ட ப்ரியா அன்று இரவு அனைவரும் தூங்கிய பின்னர் கௌதமிடம் சென்று பேசலாம் என்று முடிவெடுத்திருந்தாள்.
கௌதம் தன்னிடம் தனியாக ஒரு சில நிமிடங்கள் பேசினாலே போதும் என்று எண்ணியிருந்த ப்ரியா அதற்காக பல முயற்சிகளை செய்து கொண்டிருக்க, மறுபுறம் கௌதம் மித்ராவின் பிறந்த தினத்தை அவளுக்கு சர்ப்ரைஸாக மாற்றத் திட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தது மட்டுமின்றி அவளிடம் தன்னுடைய காதலையும் சொன்னது ப்ரியாவின் மனதை சுக்குநூறாக நொறுக்கியிருந்தது.
இனி கௌதம் தன் வாழ்வில் கிடைக்கவே போவதில்லை என்ற உண்மை அவளது மனதை சுட்டெரிக்க அந்த கவலையை தாங்கிக் கொள்ள முடியாதவள் அங்கிருந்து விலகிச் சென்று யாரும் இல்லாத ஓர் அமைதியான இடத்தில் அமர்ந்து தன் மனக்கவலைகள் குறையும் வரை வாய் விட்டு கதறி அழுதாள்.
அடுத்த நாள் காலை ப்ரியாவின் தோழிகள் அவளது வீங்கி சிவந்திருந்த முகத்தைப் மாற்றத்தை பார்த்து அவளுக்கு என்ன ஆயிற்று என்று கேட்க, அவளோ யாருக்கும் எந்தவொரு பதிலும் சொல்லாமல் அங்கிருந்து வேகமாக புறப்பட்டுச் சென்றிருந்தாள்.
அதன்பின்னர் ஒரு சில தினங்களுக்கு அவள் கல்லூரிக்கு செல்லவே இல்லை, கல்லூரிக்கு சென்றால் மீண்டும் கௌதமையும்,மித்ராவையும் சந்திக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமே அவளை கல்லூரிக்கு செல்ல விடாமல் தடுத்துக் கொண்டிருந்தது.
எத்தனை நாட்கள் அவள் அந்த வீட்டிலேயே அடைந்திருந்தாள் என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை.
அவளது அன்னையின் தந்தையும் அவர்கள் சொந்த ஊரில் தங்கியிருக்க அவள் மாத்திரமே இங்கே கல்லூரியின் அருகில் உள்ள அவர்களுக்கு சொந்தமான ஒரு வீட்டில் தனியாக வசித்து வந்து கொண்டிருந்தாள்.
தனியாக பல நாட்கள் அந்த வீட்டுக்குள்ளேயே அடைந்து கிடந்தது அவளது மனதை மேலும் நோகடித்ததால் என்னவோ இதற்கு மேலும் இங்கேயே கிடைக்க முடியாது என்று எண்ணிக் கொள்பவள் மீண்டும் பழையபடி கல்லூரிக்குச் செல்ல ஆரம்பித்திருந்தாள்.
முடிந்தளவு கௌதமையும்,மித்ராவையும் நேருக்கு நேராக சந்திப்பதையும் அவர்கள் இருக்கும் வழியில் செல்வதையும் தவிர்த்து வந்தவள் அந்த முயற்சியில் வெற்றி கண்டிருந்தாலும், அவள் ஆழ்மனதுக்குள் இருந்த கௌதமின் எண்ணங்கள் அவளை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வதைத்து கொண்டு தான் இருந்தது.
இப்படியாக சில மாதங்கள் நகர்ந்திருக்க அன்று வெகுநாட்களுக்கு பின்னர் அவள் தங்கள் ஊருக்கு செல்வதற்காக வேண்டி பேருந்து நிலையத்தில் காத்துக் கொண்டே நின்றாள்.
அப்போது அதே பேருந்து நிலையத்திற்கு மித்ராவும் வந்ததோடு சிறிது நேரத்தில் கௌதமும் அங்கே வந்து மித்ராவுடன் பேசிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்ததுமே ப்ரியாவிற்கு அவளை அறியாமலேயே அவளது கண்கள் இரண்டும் கலங்க ஆரம்பித்தது.
கௌதமின் பார்வை மித்ராவை காதலோடு தழுவிச் செல்வதையும், மித்ராவும் அவனைக் காதலோடு பார்த்துக் கொண்டிருப்பதையும் பார்க்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் ப்ரியாவின் ஆற்றாமை அனைத்தும் மித்ராவின் மீது கோபமாக மாற ஆரம்பித்தது.
ஏதாவது ஒரு சிறு காரணம் கிடைத்து விடாதா? அவர்கள் இருவரையும் பிரித்து விட முடியாதா? என்கிற எண்ணத்துடனேயே அவர்கள் இருவரையும் பார்த்துக் கொண்டு நின்றவள் மித்ராவின் மீது சொல்லிலடங்கா வெறுப்புடனேயே தன் பயணத்தை ஆரம்பித்திருந்தாள்.
மித்ராவும், கௌதமும் தன்னை ஒரு சக மனிதனாகக் கூட மதிக்காமல் தங்களுக்கென்ற ஒரு உலகிலேயே இருந்து பேசுவது போல சிறிது நேரத்திற்கு முன்னர் நடந்து கொண்டது அவள் மனதில் பொறாமைத்தீயை இன்னமும் கொழுந்து விட்டெரியச் செய்திருந்தது.
என்னதான் அவர்கள் இருவர் மீதும் தான் கோபமும் பொறாமையும் கொண்டிருந்தாலும் அவர்கள் இருவரையும் நிரந்தரமாகப் பிரிப்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கப் போவதில்லை என்றுதான் அவள் எண்ணி இருந்தாள்.
ஆனால் அவள் எண்ணத்திற்கு மாற்றமாக அவர்கள் ஊருக்கு சென்று சேர்வதற்கு முன்பே மித்ராவிற்கும், அவளது பெற்றோரிற்கும் விபத்து நடந்ததை பார்த்த ப்ரியா மித்ராவும், அவளது பெற்றோரும் அவ்விடத்திலேயே இறந்து விட்டதாகச் சொன்ன தகவலைக் கேட்டு எல்லையில்லா ஆனந்தம் கொண்டாள் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.
கௌதமின் வாழ்க்கையில் இனி மித்ரா இல்லை, அவனுடைய மனதை எப்படியாவது மாற்றி அவனைத் தனக்கு மட்டுமே உரியவனாக மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்று எண்ணிக் கொண்டவள் அதன் பின்னர் மித்ராவைப் பற்றி எந்தவொரு தகவலையும் விடாமல் கவனிக்க ஆரம்பித்தாள்.
மித்ரா இறக்கவில்லை என்றும் அவளது தலையில் பலமான அடிபட்டதால் அவள் மயக்க நிலையில் இருக்கிறாள் என்பதையும் கேட்டு ஆரம்பத்தில் அச்சம் கொண்ட ப்ரியா ஒரு சில தினங்களில் மித்ராவும் அவளது குடும்பத்தினரும் அவர்களது ஊரைவிட்டு சென்றுவிட்டனர் என்ற தகவலை கேட்டு சற்று நிம்மதியாக பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டாள்.
இந்த சம்பவங்கள் அனைத்தும் நடந்து கொண்டிருந்த வேளையில் கௌதமும் அவனது இறுதி அறிக்கைக்கான ஆய்வு விஷயமாக வெளியூர் சென்றிருக்க, அது ப்ரியாவுக்கு இன்னமும் சாதகமாகி போனது.
இதைவைத்தே எப்படியாவது கௌதமின் மனதில் இருந்து மித்ராவை பற்றிய எண்ணங்களை அழித்து விடலாம் என்று எண்ணிக் கொண்டவள் கல்லூரிக்குச் சென்றது முதல் கௌதமையே பின் தொடர ஆரம்பித்தாள்.
கௌதம் அந்த கல்லூரியில் இருந்த அனைவரிடமும் மித்ராவை பற்றி விசாரிப்பதும் அவர்கள் அனைவரும் தங்களுக்கு மித்ராவை பற்றி தெரியாது என்று சொன்னதையும் கேட்டுக்கொண்டவள் ஒரு நாள் தற்செயலாக கௌதமின் முன்னால் செல்வதைப் போன்று செல்ல, அப்போது அவளை கவனித்த கௌதம் மித்ராவை பற்றி அவளிடம் விசாரிக்க ஆரம்பித்தான்.
ஏற்கனவே ஒரு சில தடவைகள் மித்ரா தன்னிடம் ப்ரியாவும் அவளது ஊர்தான் என்று சொன்னது அவனுக்கு நினைவு வரவே, உடனே அவளிடம் மித்ராவைப் பற்றி அவன் விசாரிக்க, ப்ரியாவும் தான் காத்திருந்த தருணம் தனக்கு கிடைத்து விட்டது என்கிற சந்தோஷத்தில் தான் திட்டமீட்டியபடி மித்ராவைப் பற்றி தவறான தகவல்களை அவனிடம் சொல்ல ஆரம்பித்தாள்.
மித்ரா விபத்தில் இறந்து விட்டால் என்று மாத்திரம் கூறினால் அவன் அவளது நினைவிலேயே அவனது காலத்தை கடத்தி விடுவான், அதன் பின்னர் அவன் மனதை மாற்றுவது கடினம் என்று நினைத்த ப்ரியா மித்ராவின் மீது வெறுப்பை உண்டாக்க வேண்டும் என்று எண்ணி அவளுக்கு திருமண ஏற்பாடு நடந்ததாகவும், அது அவளது விருப்பத்தோடு தான் நடந்தது என்றும், அவள் தான் தனது திருமணத்தை அவசரமாக நடாத்த வேண்டும் என்றும் முடிவெடுத்ததாகவும் கூறியவள் அவர்கள் திருமணத்திற்காக செல்லும்போதுதான் அவளுக்கு விபத்து நடந்தாகக் கூறியிருக்க, கௌதம் அதை நம்பவே இல்லை.
கௌதம் எப்படியும் கல்லூரியில் உள்ள மற்ற நபர்களிடம் மீண்டும் மித்ராவைப் பற்றி விசாரிப்பான் என்று அறிந்து வைத்திருந்ததால் தான் ப்ரியா மித்ராவைப் பற்றி இப்படியான ஒரு விடயத்தை அவனிடம் சொல்லி இருந்தாள்.
ஓரிரு நாட்களுக்கு முன்பு மித்ராவின் சித்தப்பா கல்லூரியில் தலைமை ஆசிரியரிடம் மித்ராவின் விபத்து மற்றும் அவளது தற்போதைய நிலையைப் பற்றி கூறியதை எல்லாம் மறைவாக நின்று கேட்டுக் கொண்டிருந்ததால் தான் ப்ரியா அவனிடம் மித்ராவைப் பற்றி அவ்வாறு சொல்லி இருந்தாள்.
தன்னால் முடிந்த மட்டும் கௌதமிற்கு மித்ரா உயிரோடு இருக்கிறாள் என்கிற உண்மைத்தகவல் தெரிந்து விடக்கூடாது என்று பார்த்துக் கொண்ட ப்ரியா அதில் வெற்றி அடைந்தாலும், தன் காதலை கௌதமிடம் சொல்லி அதை அடைந்து கொள்வதில் தோல்வி கண்டாள் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.
கௌதம் மித்ராவை தவிர வேறு எந்த பெண்ணையும் ஏறெடுத்தும் பார்க்கப்போவது இல்லை, நெருங்கிப் பழகப் போவதும் இல்லை என்கிற உண்மை நாட்கள் செல்லச் செல்லவே ப்ரியாவிற்கு புரிய ஆரம்பித்தது.
இதற்கு மேலும் கௌதமின் மனதை மாற்ற முடியாது என்று புரிந்து கொண்டவள் தங்கள் கல்லூரியில் படிப்பு முடிந்த கையோடு பெங்களூர் கிடைத்த வேலைக்குச் சென்றுவிட, இது எதுவுமே கௌதமிற்கு தெரியவில்லை.
தன் வாழ்வில் கௌதம் கடந்த கால நினைவுகளாக மாறிப் போய்விட்டான் என்கிற எண்ணத்தோடுதான் இத்தனை நாட்களாக பிரியா இருந்து கொண்டிருந்தாள்.
ஆனால் ஒரு சில தினங்களுக்கு முன்னர் அவர்களது நண்பர்கள் குழுவில் கௌதமின் நிச்சயதார்த்தம் பற்றி விளையாட்டாக மாதவன் கூறியது ப்ரியாவுக்கு அவளது பழைய நினைவுகளை மீண்டும் புத்துயிர் பெறச்செய்திருந்தது.
கௌதமின் வாழ்வில் இனி வேறு பெண் வரப்போவதில்லை என்கிற எண்ணத்துடனேயே இத்தனை நாட்களாக இருந்தவளுக்கு அவனது நிச்சயதார்த்த செய்தி பேரதிர்ச்சியாக வந்திருக்க, அவன் திருமணம் செய்து கொள்ள போகிற பெண் யார் என்று பார்க்க வேண்டும் என்கிற ஆவலில் தான் அவள் பெங்களூரில் இருந்து புறப்பட்டு இங்கே வந்திருந்தாள்.
ஆனால் கௌதம் அவனது நிச்சயதார்த்தத்திற்கு அழைக்காமல் திடீரென அங்கே எவ்வாறு செல்வது என்கிற யோசனையுடன் அவனது வீட்டு வாசலிலேயே அவள் தயங்கி நின்ற வேளையில் தான் அங்கு வந்த மாதவன் பிரியாவை கண்டு அவளை அவனது வீட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்றிருந்தான்.
“இதற்குப் பிறகு நடந்தது எல்லாம் தான் உங்களுக்குத் தெரியுமே” என்று பிரியா கூறியிருக்க,
கௌதம் கோபத்தில் தன் கைமுஷ்டிகளை இறுக மூடி தன் கோபத்தை கட்டுப்படுத்த முயன்றதோடு மட்டுமல்லாமல் மாதவனின் புறம் திரும்பி, “சார் தான் மேடத்தை வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வந்து அந்த நல்ல காரியத்தைப் பண்ணீங்களா?” என்று கேட்க மாதவன் அவனை பார்த்து சமாளிப்பது போல சிரித்து வைத்தான்.
நடந்த விடயங்கள் அனைத்தையும் கூறி முடித்த ப்ரியா சிறு தயக்கத்துடன் கயல்விழியின் புறம் திரும்பி, “ஆனா நான் கௌதமை விரும்பிய விஷயத்தை இதுவரைக்கும் யார்கிட்டேயும் சொன்னது கூட இல்லை, அப்படி இருக்கும் போது நான் உன்னைப் பற்றி அப்படி ஒரு பொய்யைச் சொன்னது உனக்கு எப்படி தெரியும்?” என்று வினவ, அவளோ ப்ரியாவைப் பார்த்து இயல்பாக சிரித்துக் கொண்டு நின்றாள்.
“இந்த சின்ன விஷயத்தைக் கண்டுபிடிக்க சி.ஐ.டி யா தேவை? ஆல்ரெடி நம்ம காலேஜ் படிக்கும்போது நான் பலதடவை உங்களைப் பார்த்திருக்கேன், நான் தனியாக அல்லது என் பிரண்ட்ஸ் கூட இருக்கும் போது ரொம்ப ப்ரெண்டிலியா, ரொம்ப நல்ல முறையில் பேசுவீங்க. ஆனா அதே சமயத்தில் நானும், கௌதமும் ஒன்றாக இருப்பதையோ, ஒன்றாகப் பேசுவதையோ பார்த்தால் உங்க முகம் அவ்வளவு கோபமாக இருக்கும், அதற்கு அப்புறம் வந்து நான் உங்ககூட பேச ட்ரை பண்ணாலே நீங்க என் முகத்தை கூடப் பார்க்காமல் போயிடுவீங்க. அந்த நேரமே உங்க மேலே எனக்கு சின்ன டவுட் இருந்தது, நேற்று கௌதம் அவங்க கிட்ட ஏன் இப்படி ஒரு பொய்யை சொன்னேன்னு கேட்டது நைட் பூராவும் என் மைண்ட்க்குள்ள ஓடிட்டே இருந்தது, நடந்த எல்லா விடயங்களையும் திரும்ப ஒரு ஆர்டராக யோசித்துப் பார்த்த போதுதான் ப்ரியா எதற்காக அப்படி சொல்லி இருப்பாங்கன்னு எனக்கு ஒரு ஐடியா வந்தது, அதைத்தான் நான் இங்கே சொன்னேன், கடைசியில் நான் நினைச்சது தான் உண்மையாகவே நடந்தும் இருக்கு” என்று கூற, ப்ரியாவோ குற்றவுணர்ச்சி தாளாமல் தன் தலையைக் குனிந்து கொண்டாள்.
“நான் உனக்குப் பண்ணது ரொம்ப தப்பான விஷயம்தான் கௌதம், அதற்காக என்னை மன்னிச்சிடுன்னு மட்டும் தான் என்னால் கேட்க முடியும், நடந்த எதையும் என்னால் மாற்ற முடியாது. நேற்று இங்கே வரும் வரைக்கும் என்னோட மனசில் ஒரு மூலையில் கண்டிப்பாக இந்தக் கல்யாணத்தைப் பண்ணிக்க நீ மனப்பூர்வமாக சம்மதிச்சு இருக்க மாட்ட அப்படின்னு தான் நான் நினைச்சிருந்தேன், ஆனா இங்கே வந்து உன்னையேும், மித்ராவையும் மறுபடியும் ஒன்றாகப் பார்த்த பிறகுதான் எனக்கு ஒரு விஷயம் புரிந்தது. நம்ம என்னதான் கஷ்டப்பட்டு உண்மையாக நேசிக்கிற இரண்டு பேரை பிரிக்க நினைத்தாலும் கடவுள் இன்னாருக்கு இன்னார் தான்னு முடிவு பண்ணிட்டான்னா அவங்க இரண்டு பேரும் உலகத்தின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும் அவரே கொண்டு வந்து அவங்களை சேர்த்துடுவாரு. நான் பண்ண தப்புக்கு நீங்க இரண்டு பேரும் என்னை மன்னிக்க முடிந்தால் மன்னிச்சுடுங்க. இனிமேல் உங்க வாழ்க்கையில் என்னால எந்தவொரு பிரச்சினையும் வராது” என்று விட்டு ப்ரியா அங்கிருந்து செல்ல முயல, சட்டென்று ஒரு கரம் அவளது கரத்தை இறுகப் பற்றிக் கொண்டது.
ப்ரியா குழப்பமும், அதிர்ச்சியும் ஒன்று சேர தன் பின்னால் திரும்பிப் பார்க்க, அங்கே கயல்விழி அவளைப் போகவிடாமல் அவளது கையைப் பிடித்துக் கொண்டு நின்றாள்.
“ப்ளீஸ் மித்ரா, இதற்கு மேலேயும் நான் இங்கே இருக்கிறது சரியில்லை, என்னைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் உங்க இரண்டு பேருக்கும் நடுவில் ஏற்பட்ட இந்த ஒரு இடைவெளிக்கு ஒரு வகையில் நானும் தான் காரணம்ன்னு தோணிட்டே இருக்கும், அதனாலதான் சொல்லுறேன், நான் இந்த ஊரில் இருக்கவே கூடாது” என்ற ப்ரியாவின் கைகைளை விடாமலேயே பிடித்துக் கொண்டு நின்ற கயல்விழி,
“நீங்க பண்ணது தப்புதான் அதை நான் இல்லைன்னு சொல்ல மாட்டேன், ஆனா உண்மையாகவே கௌதமும், நானும் இத்தனை வருஷமாகப் பிரிந்திருக்க காரணம் நான் எடுத்த முடிவுகள் மட்டும் தான், அதனாலதான் நான் உங்களைப் போக விடாமல் தடுத்தேன். உண்மையாகவே நீங்க சொன்ன அந்த பொய் மட்டும்தான் எங்க இரண்டு பேருக்கும் நடுவில் ஏற்பட்ட இந்தப் பிரிவுக்கு காரணம்னு கௌதம் நினைத்தால் அவரே உங்களை இங்கே இந்த ஊரில் இருந்து போக சொல்லட்டும், அதற்கு அப்புறம் நீங்க தாராளமாகப் போகலாம்” என்று விட்டு கயல்விழி கௌதமின் புறம் திரும்பிப் பார்க்க,
அவனோ அவளை கோபமாக முறைத்துப் பார்த்தது மட்டுமல்லாமல் மாதவனின் புறம் திரும்பி, “மாதவா நீ ப்ரியாவை அழைச்சிட்டு போய் பத்திரமாக அவளோட வீட்டில் விட்டுடு, அவ எந்தக் காரணத்திற்காகவும் ஊரை விட்டு போக தேவையில்லை, நான் கயலோடு கொஞ்சம் பேசிட்டு வர்றேன்” என்றவாறே யாருடைய பேச்சையும் கே
ட்காமல் கயல்விழியின் கையைப் பிடித்து அவளை அங்கிருந்து வேகமாக அழைத்துக் கொண்டு சென்றிருந்தான்…..






forum இந்தக் கதையைப் பற்றி விவாதிக்கவும் 0
இதுவரை கருத்துகள் இல்லை. முதல் கருத்தைப் பதியுங்கள்!