அத்தியாயம் 40

வெளியே வந்த சத்யனுக்குத் தன் உணர்வுகளைக் கட்டுபடுத்துவது மிகவும் சிரமமாக இருந்தது… அருகில் உள்ள கடையில் காரை நிறுத்தியவன்… ஒரு செவன் அப்பை வாங்கி முகத்தில் தெளித்துக் கொண்டு அருந்தினான்… சிறிது தெளிவு பெற்றார் போல இருந்தது,

பின்னாலிருந்து யாரோ காரைத் தட்டுவது போலச் சப்தம் கேட்கவே திரும்பிபார்த்தான்… தன்னுடைய காரில் ஒரு பிச்சைகாரனை போன்ற தோற்றமுடைய ஒருவன்… சற்று வயதானவன்… தாளமிட்டுக் கொண்டிருந்தான்,

“ஒன்றை பார்த்தே ஒன்றை பார்க்க,

ஒன்றால் ஆகுமென்றால் ஒன்றும் ஒன்றல்ல!

அணில் கடித்தது எச்சிலல்ல,

எச்சிலும் பட்சணமும் ஒன்றேன்றால்,

எச்சிலும் தெய்வத்தைச் சேர்ந்திடுமே!”

அவன் பாடிகொண்டிருந்த வார்த்தைகளும் வரிகளும் சத்யனுக்குச் சுத்தமாகப் புரியவில்லை… ஆனால் அந்தக் கண்களை அதற்கு முன் எங்கேயோ பார்த்த நினைவு… அதில் அவன் கண்ட ஒளி… அழுக்கான உடலில் அவன் கண்ட நிமிர்வு… எதையோ நினைவுப்படுத்தியது!